ฉือเฉี่ยนรู้สึกซาบซึ้งอยู่ไม่น้อย แต่คิดไปคิดมา อีกเดือนเดียวเธอก็ต้องจากตาออกเดินทางไกล ขาแกร่งทองนี้มีเวลาจำกัดนะสิ
แต่เธอก็เชื่อว่าด้วยความสามารถอันยอดเยี่ยมในการปล่อยตัวปล่อยใจของเธอ จะต้องนอนเล่นอย่างสบายใจได้ในเวลาอันจำกัดแน่นอน!
ฉือลี่เซินไม่ได้มานั่งรถธรรมดาๆ แต่ขึ้นเฮลิคอปเตอร์ไปลงที่โล่งก่อน แล้วค่อยนั่งรถเข้าไปในป่า ช่วยประหยัดเวลาไปได้มากโข
ทำเอาฉือเฉี่ยนที่ทำได้แค่บินด้วยกระบี่ ไม่เคยนั่งเครื่องบินมาก่อน ตื่นเต้นแทบบ้า
เฮลิคอปเตอร์ก็ไม่ได้จะบินเมื่อไหร่ก็ได้ ต้องขออนุญาตล่วงหน้า ขั้นตอนสารพัดจะทำก็ไม่ใช่ว่าจะเปิดเครื่องบินได้ทันที
ตาคงไม่รู้ล่วงหน้าว่าเธอมีปัญหาแน่นอน ถึงได้ขออนุญาตบิน
เป็นไปได้ว่าเขามีเส้นสายพิเศษ
ฉือเฉี่ยนมีคำพูดเป็นพันเป็นหมื่น กลายเป็นประโยคเดียว: ตาสุดยอด!
ฉือลี่เซินอดไม่ได้ที่จะส่ายหน้า "คลิปที่เธอถ่ายไว้ ให้ฉันดูหน่อยสิ"
"ตา จริงๆ เมื่อกี้ฉันแค่ขู่พวกเขา ฉันไม่ได้ถ่ายคลิปไว้เลย" ฉือเฉี่ยนกะพริบตาบริสุทธิ์ใจ "ตอนนั้นถ้าฉันไม่พูดแบบนั้น พวกเขาคงไม่ยอมรับเร็วขนาดนั้น ต้องยืดเยื้ออีกนาน"
ก็ใช่สิ ในสงครามการหลอกลวงเป็นเรื่องปกติ
ใครใช้ให้พวกเขาโง่ ไม่คิดด้วยซ้ำว่าถ้าเธอมีคลิปจริง ทำไมไม่เอามาโชว์แต่แรก?
ฉือลี่เซินหัวเราะออกมาทันที "เธอนี่เจ้าเล่ห์ไม่เบานะ"
"อิอิ"
"เรื่องนี้ฉันจะสืบให้ถึงที่สุด นักเรียนที่รังแกเธออย่างน้อยก็ต้องได้รับโทษสถานหนัก ที่เหลือฉันจะไปเก็บกับพ่อแม่พวกเขาเอง" ฉือลี่เซินพูดเสียงเรียบ "กันไม่ให้ใครคิดว่าหลานสาวของฉัน ฉือลี่เซิน ใครๆ ก็รังแกได้"