หัวหน้าทีมมือสั่นยิงปืนขึ้นฟ้า "ทุกคนใจเย็น! บนโลกนี้ไม่มีผีสาวผมยาวแน่นอน!"
ฉือเฉี่ยนจึงยิ้มให้เขา มุมปากมีเลือดไหลออกมา
หยดๆ เปาะแปะ ลงบนพื้น
หัวหน้าทีม: !!!
ฉือเฉี่ยนใช้เท้าสองข้างเกี่ยวเชือกแกว่งไปข้างหน้า ตบทีละคน ให้พวกเขากระเด็นไปติดกำแพงหมด
น่าหมั่นไส้จริงๆ เลยนะ กำแพงยังบุ๋มเป็นรอยเลย
ฉือเฉี่ยนกระโดดลงพื้น เลียซอสมะเขือเทศเปรี้ยวหวานที่มุมปาก หยิบโทรศัพท์ออกมาแจ้งความ "สวัสดีคะ มีผู้ก่อการร้ายบุกรุกบ้าน..."
ครึ่งชั่วโมงต่อมา ที่สถานีตำรวจ
ฉือเฉี่ยนชี้แจงสถานการณ์กับตำรวจ รวมถึงความตกใจที่ได้รับ "คนพวกนี้บุกเข้ามาก็ยิงถล่มทลาย ทำประตูหน้าต่างกับเพดานบ้านหนูพังหมดเลยค่ะ"
"พวกเขายังเตะไก่ทอดของหนูหล่นอีกด้วย น่ารังเกียจมากใช่ไหมล่ะคะ?"
"แล้วหนูก็เป็นแค่เด็กน้อยผู้อ่อนแอและใจดีคนหนึ่ง จะให้ทำยังไงได้ล่ะคะ ก็ต้องจัดการพวกเขาให้สลบแล้วส่งให้ตำรวจใจดีจัดการสิคะ อุ๊ย"
เธอจำคำสอนของลุงสามได้เสมอ ว่าต้องทำตัวเงียบๆ
เพราะงั้นเธอถึงไม่ได้ทำอะไรพวกผู้ก่อการร้ายนี้เลย แค่ทำให้พวกเขาสลบไปเท่านั้นเอง
แบบนี้คงเงียบพอแล้วใช่ไหม?
ตำรวจทั้งอึ้งทั้งงง มองดูกลุ่มคนที่หน้าม้าบวมเป่งบนพื้น แล้วมองดูเด็กสาวตัวน้อยที่ภายนอกดูไร้พิษภัยราวกับกระต่ายขาว
ชั่วขณะหนึ่งก็ไม่รู้ว่าใครกันแน่ที่เป็นผู้ก่อการร้าย
เรื่องที่เหลือเชื่อยิ่งกว่านั้นมาแล้ว
ชายกลุ่มที่คล้ายผู้ก่อการร้ายพวกนี้ แท้จริงแล้วเป็นสมาชิกทีมอัลฟ่าของเขตเก้า