กู้ฮว่าหัวใจเต้นโครมคราม ฉือเฉี่ยนคงไม่ได้คิดจะใช้โอกาสนี้ให้พี่เฉียนทิ้งเธอ แล้วเอาคืนเธอหรอกนะ?!
เธอทำไมถึงไร้ยางอายแบบนี้!
"อา เจ้ามีแผนดี ๆ มั้ย?" ฉือเฉี่ยนจงใจทรมานหลิงเฉียน หันไปถามฉือเฟิงเซียว
ฉือเฟิงเซียวคิดแล้วพูดอย่างจริงใจว่า "ข้าอยากรู้ว่าขี้วัวรสชาติเป็นไง แต่ข้าไม่อยากชิมเอง เจ้าช่วยให้เขาตอบสนองความอยากรู้อยากเห็นของข้าหน่อยได้ไหม?"
หน้าหลิงเฉียนเขียวแล้วแดง แดงแล้วม่วง เปลี่ยนสีสลับกันน่าดู
เสิ่นเจียซูยกมือ "ให้เขาร้องเพลงผู้กล้า แต่ต้องใส่ท่าทางสนมกุ้ยเฟยเมา!"
ข้อนิ้วของหลิงเฉียนดังกร็อบแกร็บ
ฉือเฉี่ยน "กลับไปแล้วให้เขาไปสั่งชุดวันพฤหัสบ้า ม่ายดังตังร้อยชุดที่ร้านลุงเคนดีกว่า ซื้อไม่ได้ห้ามกลับ!"
[5555555 ปีศาจ พวกเจ้าทั้งหมดนี่ปีศาจชัด ๆ!]
[ถ้าในโลกมียากินแล้วเสียใจใหม่ คุณชายหลิงคงซื้อจนล้มละลายไปแล้ว]
[ข้าอยากดูบทลงโทษที่เจ๊เฉี่ยนว่ามากเลย โดนตีตายแน่!]
กู้ฮว่าเอ่ยปากช่วย "เฉี่ยนเฉี่ยน เจ้าอย่าเกินไปเลยนะ แค่แพ้ครั้งเดียว..."
"เหอะ" ฉือเฉี่ยนยื่นนิ้วหนึ่งนิ้ว "แพ้ครั้งเดียวก็คือแพ้ตลอดกาล อย่าหาข้ออ้าง ไม่งั้นถือว่าเล่นแล้วรับไม่ได้"
หลิงเฉียนดึงกู้ฮว่าไว้ เสียงลอดไรฟัน "ยอมรับคำท้า แพ้ก็ต้องทำตาม จะให้ข้าทำอะไรก็บอกมา!"
ฉือเฉี่ยนกับฉือเฟิงเซียวก่อกระซิบกระซาบกันพักใหญ่ แววตาใครเห็นก็รู้ว่าไม่หวังดี
"ตอนนี้เจ้าใช้มือถืออัดคลิปเช็ดกระจกพร้อมพูดว่าตัวเองเป็นหลาน แล้วโพสต์บนเวยปั๋วปักหมุดหนึ่งเดือน" ฉือเฉี่ยนเผยรอยยิ้มชั่วร้าย
หลิงเฉียนเบิกตากว้าง ฝ่ามือออกแรงจนแทบจะทุบโต๊ะแตก
อะไรคือการฆ่าคนด้วยการทิ่มแทงจิตใจ นี่แหละ!