สิ้นเสียงพูด กลุ่มบอดี้การ์ดชุดดำก็ลงมาจากรถ
หลิงเฉียนเอามือล้วงกระเป๋า เชิดคางขึ้นแล้วพูดว่า "ลำบากหน่อยนะ…"
บอดี้การ์ดชุดดำเดินผ่านพวกเขาไปตรง ๆ มุ่งหน้าไปหยุดต่อหน้าฉือเฉี่ยน
หลิงเฉียนกับกู้ฮว่าชะงักแข็งค้างพร้อมกัน
อะไรกันเนี่ย?
"คุณหนูน้อย ท่านประธานฉือไม่วางใจเรื่องความปลอดภัยของคุณ จึงส่งพวกเรามารับคุณกลับครับ" บอดี้การ์ดชุดดำพูดกับฉือเฉี่ยนด้วยท่าทีเคารพ
ฉือเฟิงเซียวชี้ไปที่ตัวเอง "แล้วฉันล่ะ?"
"ท่านประธานฉือบอกว่า คุณชายสามมีขาติดตัว ก็เดินกลับไปเองได้"
ฉือเฟิงเซียว: ???
ระยะทางหลายสิบกิโลเมตรจะให้เขาเดินกลับไปเนี่ยนะ?
นี่พ่อแท้ ๆ หรือเปล่าวะ?
ฉือเฟิงเซียวหันไปมองฉือเฉี่ยน "เฉี่ยนเป่า เธอคงไม่ทิ้งน้าไปแน่ ๆ ใช่ไหม?"
ฉือเฉี่ยนส่ายหัว "น้า ดูสิว่าคุณปู่ดีกับน้าขนาดไหน ท่านไม่สนใจน้าไปดื้อ ๆ ก็ได้แท้ ๆ แต่ยังหาเหตุผลก่อน"
ฉือเฟิงเซียว: "…" วาสนานี่เอ็งเอาไปไหมล่ะ!
ถึงจะพูดเล่นกันก็เถอะ สุดท้ายฉือเฟิงเซียวก็ขึ้นรถไป
ขบวนรถเคลื่อนออกไปอย่างเร่งรีบและโอ่อ่า
หลิงเฉียนหน้าหล่อเหลาซีดสลับแดง ไม่เคยหลงตัวเองได้น่าอายขนาดนี้มาก่อนในชีวิต
"มันเป็นไปไม่ได้" กู้ฮว่าพึมพำกับตัวเอง "คุณปู่จะดีกับเธอขนาดนั้นไม่ได้ ถึงกับส่งคนมารับเธอกลับโดยเฉพาะ…"
ตอนที่เธออยู่ตระกูลฉือยังไม่เคยได้สิทธิพิเศษแบบนี้เลย!
ฉือเฉี่ยนเป็นใครมาจากไหนกัน!
กู้ฮว่านึกอะไรขึ้นได้ รีบถามระบบในหัวทันที "ตอนนี้ฉันมีแฟนคลับเท่าไรแล้ว? น่าจะถึงสิบล้านตามเนื้อเรื่องเดิมแล้วใช่ไหม?"