กลับมาถึงบ้าน
ฉือเฉี่ยนกับคุณน้าทั้งสามคนนั่งจ้องตากันเป็นแพะ
ฉือเฟิงเซียวชอบที่จะลูบหัวเธอ"ครั้งหน้าห้ามหนีไปไหนไกลอีกนะ ต่อให้จะหนี ก็ต้องจำไว้ว่ามาหาน้า รู้ไหม?"
ฉือเยี่ยนลิ่วไม่พอใจ:"ฉันไม่ใช่น้าเหรอ? เฉี่ยนจื่อชอบเล่นกับฉัน ที่นี่ก็ปลอดภัยนะ"
เขาจัดหาปืนไรเฟิลรุ่นใหม่มาจำนวนหนึ่ง อยากจะพาเธอไปเล่นเกมเอาชีวิตรอดกลางป่า (เวอร์ชันจริง) ด้วยซ้ำ
ฉือชิงเฉิน:"เลิกเถียงกันได้แล้ว ฉือเฉี่ยนชอบฉันมากที่สุด"
ฉือเฟิงเซียวกับฉือเยี่ยนลิ่ว:"เชอะ!"
ฉือชิงเฉิน:"..."
ฉือเฉี่ยนยกมือขึ้น:"ทุกคนที่รัก ขอประกาศตรงนี้เลยนะ ฉันไม่ได้หนีออกจากบ้าน ฉันออกไปหารายได้ต่างหาก!"
"หารายได้?" ฉือเฟิงเซียวหัวเราะเยาะเธอ "ไปขอทานข้างถนนอีกแล้วเหรอ?"
ฉือเยี่ยนลิ่ว:"พี่สาม นี่ก็เพราะพี่ริบเงินค่าขนมเธอไปหมดเลยไม่ใช่เหรอ"
"แล้วที่นายลืมส่งเงินค่าใช้จ่ายให้เธอ จนเธอต้องไปขอทาน นายไม่พูดถึงมันล่ะ?"
"...แต่ฉันให้รหัสลับตู้นิรภัยเธอไปแล้วนะ"
"เหอะ ฉันยังโอนเงินให้เธอหนึ่งร้อยทุกเดือนเลย!"
ฉือชิงเฉินที่นั่งฟังอยู่ด้วยเริ่มครุ่นคิดอะไรบางอย่าง
ฉือเฉี่ยนรีบขัดจังหวะคุณน้าทั้งสอง:"น้า น้า เลิกเถียงกันได้แล้ว พวกท่านไม่ถามฉันหน่อยเหรอว่าวันนี้ฉันได้เงินมาเท่าไหร่?"
ฉือชิงเฉิน:"ฉันรู้ ได้มาหนึ่งล้าน"
"น้าสี่ ท่านรู้ได้ยังไง??"
"ฉันเห็นเธอไปแข่งรายการลุยด่านมาล่ะ"
ฉือเฟิงเซียวกับฉือเยี่ยนลิ่วพูดพร้อมกัน:"รายการอะไร?"
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
ฉือชิงเฉินกำลังทำอาหารอยู่ในครัว ส่วนฉือเฟิงเซียวกับฉือเยี่ยนลิ่วนั่งดูทีวีกับฉือเฉี่ยนในห้องนั่งเล่น