ตำรวจในที่เกิดเหตุกลั้นหัวเราะแทบไม่ไหว มีนายหนึ่งที่ยังหนุ่มสุดท้ายก็หลุดขำออกมาจนได้
นี่มันไม่ใช่การฉ้อโกงหรือปล้นชิงหรอกนะ
นี่มันการลงทัณฑ์แทนสวรรค์ต่างหาก
ฉือเฟิงเซียวฟังจบก็พูดแค่ประโยคเดียวว่า "สมควรแล้ว"
กล้าดียังไงมาลักพาตัวเฉี่ยนเป่าของเขา ถ้าเขาไม่หักขาพวกมันซะก็ยังนับว่าเขาเคารพกฎหมายอยู่หรอก
ชาวบ้านที่มุงดูพากันตื่นเต้นอัดคลิปโพสต์ลงเน็ต
#ว่าด้วยตัวประกันคนแรกในประวัติศาสตร์ที่กินจนคนร้ายจะล้มละลาย—ฉือเฉี่ยน#
[ฉันนึกว่าเป็นข่าวสังคมอะไร ที่ไหนได้ พอกดเข้าไปดู เอ๊ะ? น้องเฉี่ยนอีกแล้วเหรอ!]
[สภาพน่าสมเพชของคนร้ายที่น้ำมูกน้ำตาไหลพราก ทำให้ฉันนึกถึงพวกโจรสลัดที่ทะเลสาบต้าหมิงเลย]
[ฮ่าๆๆๆๆ สรุปน้องเฉี่ยนกินอะไรลงไปกันแน่ กินทีเดียวหมดเป็นหมื่นอวี้??]
[พูดตามตรง ฉันอยากได้ลิงก์]
[เดี๋ยวนะ พวกนายมีดาราคนโปรดโดนลักพาตัว แล้วสนใจแค่ว่าเธอกินอะไรเนี่ยนะ?]
[โจรกระจอก น่าขำนัก กล้ามาอวดดีต่อหน้าน้องเฉี่ยน]
ในคอมเมนต์มีแต่เสียงหัวเราะดังสนั่น ก็สมกับที่เป็นแฟนคลับของฉือเฉี่ยนแล้วล่ะ
ขำได้สุดพลัง
ไม่นานนัก ฉือเฉาเซิงก็มาถึง
ลุงสองคนนั่งขนาบหลานสาวไว้ตรงเบาะหลัง เหมือนขนมโอรีโอเลย
"นายดูแลเด็กยังไง? ตอนไลฟ์ตามใจเธอขนาดนั้นฉันไม่ว่าหรอก แต่นี่ป้องกันเด็กคนเดียวยังทำไม่ได้เลย" ฉือเฉาเซิงขมวดคิ้วดุน้องชายจอมป่วนคนนี้
ฉือเฟิงเซียวลูบปลายจมูก "เป็นความผิดของผมเอง ที่ดูแลเธอไม่ดี เปิดช่องให้คนร้ายฉวยโอกาส"
ฉือเฉี่ยนกอดอก "ท่านน้า พวกคนร้ายนั่นมาเจอฉันก็ถือว่าพวกมันซวยเอง ถือซะว่ากำจัดภัยให้สังคมละกัน"
ฉือเฉาเซิงมองค้อน "ฉันถามหน่อย พวกคนร้ายทิ้งเธอไปแล้ว เธอยังวิ่งตามไปขอข้าวพวกมันอีก บ้านนี้เขาอดข้าวอดน้ำเธอรึไง?"