ฉือเฉี่ยนยื่นขากระต่ายที่ยังไม่แตะในชามให้เธอ "กินสิ"
หยวนโยวเอ๋อตาเป็นประกาย "จะ...จริงเหรอ ให้ฉันจริงๆ นะ?"
"ใช่ กินเร็วเข้า"
"ขอบคุณ...ขอบคุณนะ" หยวนโยวเอ๋อหน้าซ่าๆ รับมา แล้วกัดกินขากระต่ายทีละน้อย
"เธอกับพี่สาวทะเลาะกันอีกแล้วเหรอ?" ฉือเฉี่ยนย่อตัวลงนั่งที่ปากประตู กินข้าวไปพลางคุยไปพลาง
หยวนโยวเอ๋อก็ย่อตัวลงนั่งข้างๆ บ่นเบาๆ "เธอไม่ใช่พี่สาวฉัน ฉันเกลียดเธอ ฉันไม่อยากร่วมรายการนี้เลยสักนิด"
ฟังดูซับซ้อนจริงๆ
ฉือเฉี่ยนใช้มือเท้าคาง รอให้เธอกินเสร็จแล้วให้กลับไป
กระรอกบนต้นไม้ขยับปากตุ๊บๆ พึมพำบางอย่าง จุดประกายเสาอยากรู้เรื่องซุบซิบของฉือเฉี่ยนขึ้นมาทันที
"จี๊ดๆๆ..."
ฉือเฉี่ยน: จริงเหรอเนี่ย?
"แบร่ๆ..."
ฉือเฉี่ยน: มีเรื่องเหลือเชื่อขนาดนั้นด้วยเหรอ??
"จิ๊บๆ..."
ฉือเฉี่ยน: ไม่น่าเชื่อ! โหดจริง พ่อของหยวนโยวเอ๋อนี่สุดยอดจริงๆ!
บทสนทนาลับจบลง ฉือเฉี่ยนทำเสียงเอร็ดอร่อย โดนเรื่องซุบซิบร้อนแรงที่กระรอกน้อยป้อนให้ติดคอ
ไม่แปลกใจเลยที่หยวนหย่ากับหยวนโยวเอ๋ออยู่ด้วยกันแล้วดูผิดปกติขนาดนั้น
ช่างน่าดราม่าจริงๆ
กินข้าวเย็นเสร็จ ทีมงานก็ไม่ได้ก่อเรื่องอะไรอีก
ความสงบสุขคงอยู่ได้แค่วันเดียว ตื่นเช้าวันรุ่งขึ้น
ทีมงานเคาะประตูโครมครามปลุกแขกรับเชิญทั้งหมด ติดกล้องตัวเล็กๆ ที่ตัว แล้วยัดใส่รถพาไปส่งที่กลางป่า
ทุกคนถูกปิดตาด้วยผ้าดำ กว่าจะแก้ออกได้ก็ถึงที่หมายแล้ว
ทีมงานสั่งให้แต่ละคนเลือกสิ่งของติดตัวได้แค่ 3 อย่างเท่านั้น
กลุ่มอื่นเลือกมีดหรือไม่ก็ภาชนะ ส่วนเสิ่นจิ้งนี่ถึงกับหยิบเต็นท์พับได้ออกมา