สิทธิพิเศษของที่หนึ่งนั้นดีจริง ๆ ที่พักเป็นบ้านอิฐสะอาดสะอ้าน แถมยังมีลานบ้านอีก
ถ้ามีวัตถุดิบ ก็ยังสามารถปิ้งย่างบาร์บีคิวในลานบ้านได้อีกด้วย
แต่กลุ่มของหยวนหย่าที่ได้บ้านหลังคามุงจากนั้นไม่สบายใจขนาดนั้น
เสียงร้องไห้แหลมสูงของหยวนโยวเอ๋อดังไปทั้งถนน เธอร้องเรียกให้หยวนหย่าหาทางเปลี่ยนที่พักให้ เธอไม่อยากอยู่ในห้องส้วม!
เมื่อหลบจากกล้องได้ หยวนหย่าก็เปลี่ยนสีหน้าทันที: "ถ้าร้องอีกจะบอกพ่อเธอนะ"
"บอกสิ! พ่อต้องเข้าข้างฉันอยู่ดี อย่าเชื่อก็ลองดูสิ!" หยวนโยวเอ๋อไม่แยแส
หยวนหย่าโกรธจนปวดหัว ทำอะไรเธอไม่ได้ จึงต้องไปหาฉือเฉี่ยน
"น้องเฉี่ยนคะ น้องสาวฉันร่างกายไม่แข็งแรงมาตั้งแต่เด็ก อ่อนแอจนเคยตัว เธอช่วยไปบอกคุณน้าของเธอหน่อยได้ไหม ให้เราแลกบ้านกันได้ไหม ฉันจะขอบคุณเธอมากเลย"
ฉือเฉี่ยนกัดอมยิ้มในปากดังกรอบ แล้วส่ายหน้าช้า ๆ: "ไม่แลก ไม่แยแสกับคำขอบคุณของเธอหรอก"
หยวนหย่า: "น้องสาวฉันอายุน้อยกว่าเธอสองปี เธอต้องการที่นี่มากกว่าเธอ ถ้าน้องสาวฉันเป็นอะไรไป เธอคงไม่อยากเห็นใช่ไหม?"
ขู่ให้ทำตามด้วยศีลธรรมใช่ไหม?
ฉือเฉี่ยน: "เธอเป็นพี่สาวแท้ ๆ ยังทำให้ความต้องการของน้องสาวตัวเองสำเร็จไม่ได้ ก็เป็นฝีมือเธอเอง เธอควรจะทบทวนตัวเองให้ดีว่าเหมาะสมที่จะเป็นพี่สาวของหล่อนไหม ตัดขาดความสัมพันธ์สิ รักษาโรคได้หายขาด"
กู้ฮว่าได้ยินก็เดินเข้ามา "เฉียนเฉียน เธอพูดแบบนี้ได้ยังไง? พี่หย่าเป็นห่วงน้องสาวของเธอ เธอแลกกับเธอก็ไม่เห็นจะเป็นไรนี่นา"
"ฉันจะแลกหรือไม่แลกก็เป็นอิสระของฉัน จะไปถึงตาเธอให้มาโวยวายปากเสียอะไรนักหนา? อึวัวยังอุดปากเธอไม่อยู่เลยใช่ไหม?"