ฉือเฉี่ยนลืมตาขึ้นมาแทบไม่เต็มครึ่งเดียว "นายเป็นใครวะ?"
เฮ่อฟางจือสีหน้าที่เต็มไปด้วยความท้าทายชะงักค้าง "แกแกล้งทำเป็นไม่รู้จักกันเหรอ? แค่เดือนเดียวเอง อย่าบอกนะว่าแกจำอะไรไม่ได้แล้ว!"
"เรื่องมันยาวแต่จะพูดให้สั้น" ฉือเฉี่ยนพูดด้วยสีหน้าจริงจัง "ปกติคนที่ไม่สำคัญ ฉันจะถือว่าเขาตายไปแล้วเลย"
เฮ่อฟางจือ: "............"
สวีจื้อชิงรั้งตัวเฮ่อฟางจือที่อารมณ์ร้อนเอาไว้ แล้วยิ้มพูด "ไม่จำก็ไม่เป็นไร ยังไงหลังจากเรื่องพวกนั้น พวกเราก็ไม่ได้เป็นเพื่อนกันมานานแล้ว"
ฉือเฟิงเซียวหัวเราะเยาะ "แน่นอนอยู่แล้ว ลูกสาวฉันเลือกเพื่อนด้วยสายตาที่สูงมาก คนนิสัยไม่ดีไม่มีทางเข้าตาเธอหรอก"
คำพูดเบา ๆ ประโยคเดียว ดันระเบิดที่สวีจื้อชิงอาจจะซ่อนไว้กลับไปหมด
สวีจื้อชิงมุมปากกระตุก แล้วไม่พูดอะไรอีก
ผู้กำกับใหญ่พอใจกับบรรยากาศดินปืนนี้มาก "ขอทุกคนหันหลังกลับ แล้วหันหน้าไปทางสระว่ายน้ำนี้"
"นี่คือการแข่งขันอุ่นเครื่องของห้องถ่ายทอดสดเราในวันนี้ ทุกคนเห็นบนผิวน้ำได้เลยว่า เป็นอุปสรรคที่เราจัดเตรียมไว้ให้ทุกคนอย่างพิถีพิถัน"
"เวลาจำกัดหนึ่งนาที แต่ละทีมส่งผู้ปกครองออกมาแข่ง"
"ผู้ปกครองที่ผ่านด่านได้สำเร็จ ต้องแบกลูกตัวเองกลับมาทางเดิม คนที่ถึงจุดเริ่มต้นเร็วที่สุด จะได้เลือกแผนที่ในห้องถ่ายทอดสดครั้งนี้"
คำพูดหนึ่งประโยค ทำเอาพิธีกรคนอื่น ๆ ยกเว้นฉือเฉี่ยน เดือดพล่านไปหมด