คนในห้องถ่ายทอดสดไม่ใช่แค่จะตกใจตายเพราะฉือเฉี่ยนเท่านั้น
แทบอยากโทรแจ้งตำรวจทันทีเลยแหละ
ฉือเฉี่ยนใช้เถาวัลย์ที่นกฝูงหนึ่งคาบมา กับเชือกร่มจากกระเป๋าเป้ มาสานเป็นตะกร้าสี่เหลี่ยมตรงนั้นเลย
ประมาณว่าคล้าย ๆ บอลลูนลมร้อนนั่นแหละ
แค่ลูกโป่งตรงยอด เปลี่ยนเป็นกระสอบใหญ่ที่เธอมัดด้วยเถาวัลย์อย่างแน่นหนา มีทั้งหมดแปดใบ
แล้วก็
ฉือเฉี่ยนก็เตรียมขึ้นฟ้าแล้ว
ใช่แล้ว ขึ้นฟ้า
คำโบราณว่าดี ไม่มีเงื่อนไข ก็ต้องสร้างเงื่อนไขขึ้นมาเอง!
ถึงแม้การโดยสารแบบนี้จะห่วยกว่าบินด้วยกระบี่ไปหน่อย แต่วันนี้ไม่ใช่วันก่อน ๆ ขอบินได้ก็บุญแล้ว
ขอแค่เธอสนุกก่อนเถอะ
[เฉี่ยนเป่าพูดจริงเหรอ??]
[เธอเรียกนกมาขนาดนี้ ที่แท้ก็เพื่อเรื่องนี้เนี่ยนะ?!]
[ขอร้องเถอะอย่าทำตัวโง่เลย]
[ฉันยอมรับว่าเธอเก่ง แต่แบบนี้ไม่มีทางสำเร็จแน่นอน เผลอแป๊บเดียวก็ตกตายเอาได้……]
ไม่แปลกที่ห้องถ่ายทอดสดจะพากันห้ามปราม
ความคิดของฉือเฉี่ยน ในสายตาพวกเขาแล้ว ก็ไม่ต่างกับการเพ้อฝันและหาทางตายด้วยตัวเอง
แถมความเสี่ยงของแบบนี้มันสูงเกินไปด้วย……
คอมเมนต์ลอยเต็มจอวุ่นวายไปหมด แต่ก็ไม่ได้มีผลกระทบกับฉือเฉี่ยนแม้แต่น้อย
เธอตรวจดูด้านในตะกร้าอย่างละเอียด ปีนเข้าไปนั่งให้เรียบร้อย แล้วก็เป่าปาก
“จี๊ดจี๊ด——”
เหล่าอินทรีประหลาดที่รอคำสั่งอยู่ก็บินไปเกาะที่กระสอบใหญ่ที่ตัวเองดูแล แล้วใช้กรงเล็บจับให้แน่น
จากนั้นก็ส่งเสียงร้องยาว พวกมันพร้อมใจกันกระพือปีก พาตะกร้าลอยขึ้นฟ้าอย่างเป็นระเบียบ
หนึ่งเมตร
สองเมตร
สามเมตร……
ตะกร้าลอยห่างจากพื้นดินออกไปเรื่อย ๆ สุดท้ายก็อยู่ที่ความสูงประมาณสิบเมตร แล้วบินไปข้างหน้าเหมือนฝูงห่านที่กำลังจะกลับใต้!