คลั่งสุดขีด! คุณหนูจอมวายป่วง มีหกท่านลุงคอยหนุนหลัง ใครกล้าหือ

ตอนที่ 105 ลูกหายอยู่แล้วก็เหนื่อยใจ

6 นาที· 1.4K คำ

จะให้บรรยายถึงเพลงที่ฉือเฉี่ยนเป่าให้ฟังยังไงดีล่ะ?

ฟังผ่านๆ ก็มั่วซั่วไปหมด ไม่รู้ว่าเป่าอะไร แต่ถ้าฟังดีๆ ตัวโน้ตก็พลิ้วไหวจนแทบจะพาคนดูไปส่งถึงอีกภพ

ความสะเทือนใจเทียบเท่าปี่ใหญ่เลยล่ะ

[ช่วยด้วยยย อย่าเป่าแล้ว! ปรมาจารย์อย่าเป่าอีกเลย! ลิงน้อยรู้ผิดแล้ว!]

[หรือว่าน้องเฉี่ยนคิดว่าคนอื่นช่วยไม่ได้แล้ว เลยเป่าเพลงส่งวิญญาณให้กัน?]

[ไม่ใช่ๆ เธอเป่าทำนองเหมือนจะเป็น “มานี่สิ มาสนุกกันเถอะ ยังมีเวลาอีกตั้งมาก”……]

[ยืนยันว่าไม่ใช่ “มาสิ มาตายกันเถอะ ส่งไปทีละคน” เหรอ??]

[น้องเฉี่ยน: อาวาดา เคดาฟรา!!]

เสียงเพลงเรียกวิญญาณของฉือเฉี่ยนยังคงดังต่อไป ทันใดนั้นบนท้องฟ้าก็มีเสียงกระพือปีกดังมาเป็นระลอก

“ฟึ่บๆๆ——”

อะไรบางอย่างกำลังบินมาทางนี้

มันคือนกอินทรี

รวมถึงเหยี่ยว อินทรีทอง แร้ง และนกเค้าแมวอีกมากมาย

และไม่ใช่แค่หนึ่งหรือสองตัว แต่เป็นฝูงนกที่บินคลุมท้องฟ้าจนมืดมิดไปครึ่งฟ้า

นกทุกชนิดที่บินมาได้ในละแวกนี้ ต่างถูกเรียกให้มารวมตัวกันหมด

พวกมันบินวนเวียนอยู่เหนือฉือเฉี่ยน เป็นวงกลมล้อมรอบเธอไว้ และส่งเสียงร้องเจี๊ยวจ๊าวอันไพเราะ โดยมีเธอเป็นศูนย์กลาง

ราวกับอัศวินที่พร้อมจะปฏิบัติหน้าที่ตลอดเวลา

[โว้ย...โว้ย! ทั้งชีวิตฉันไม่เคยเห็นนกมารวมกันเยอะขนาดนี้มาก่อน!]

[ไม่ใช่สิ ปกติในธรรมชาติมันเป็นแบบนี้ด้วยเหรอ? นกนับร้อยตัวมาคารวะหงส์มีบันทึกในประวัติศาสตร์แต่ไม่เคยมีใครเห็น แต่ today นี่มัน นกนับร้อยตัวมาคารวะเฉี่ยน ชัดๆ!?]

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป