“คุณน้าคะ!” ฉือเฉี่ยนขี่ไม้กวาดคู่อยู่กลางอากาศพุ่งลงมา
เธอพุ่งเข้าไปในจังหวะที่พ่อค้ายาล้มลง ใช้สองมือโอบกอดฉือเยี่ยนลิ่วไว้แน่น แล้วแรงเฉื่อยก็พาพวกเขาบินออกไปไกลสุดลูกหูลูกตา
“ปัง!!!”
“ครืนนนน!!!”
ระเบิดท้ายเธอ exploding เป็นแสงไฟและคลื่นกระแทกที่น่าตกใจ ต้นไม้ล้ม นกแตกตื่น แผ่นดินสั่นสะเทือน
ฉือเฉี่ยนโดนคลื่นระเบิดซัดจนล้มจากไม้กวาดคู่ กระแทกหัวเข้ากับเจ้าขนมเส้นทอง
หัวมันแข็งแค่ไหน?
ฉือเฉี่ยนรู้สึกเหมือนโดนค้อนเหล็กทุบเข้าอย่างจัง
ทำให้เธอสลบไปเลย
ก่อนจะสลบ มีความคิดนับล้านผุดขึ้นในหัว
เจ้าขนมเส้นทองเวลานั่งนุ่มนิ่ม แต่หัวดันแข็งขนาดนี้ มันสมเหตุสมผลมั้ย??
เธอยังเหมือนได้ยินเสียงคุณน้าตะโกนเรียกเธอ
ฟังดูมีพลังดี แสดงว่าขาไม่เป็นไรแล้ว
แต่จะตกใจกับสภาพเธอที่สลบไปหรือเปล่า อันนี้ไม่รู้
ดีจริงๆ
วันนี้ก็ยังรักษาตระกูลฉือไว้ได้อีกวัน
ฉือเฉี่ยนหลับไปอย่างมีความสุข
สองชั่วโมงต่อมา โรงพยาบาลเขตเก้า
การชนครั้งนั้นของฉือเฉี่ยนกับเจ้าขนมเส้นทอง ทำให้เธอสมองกระทบกระเทือนเล็กน้อย
ตอนนี้เลยยังอยู่ในอาการหลับ(รอตื่น)
ฉือเยี่ยนลิ่วเดินเข้าไปในห้องพักผู้ป่วย เห็นฉือเฉี่ยนนอนหลับไม่รู้เรื่องบนเตียง สายตาแววซับซ้อนวาบหนึ่ง
เมื่อกี้ในป่า ฉือเฉี่ยนพุ่งออกมาแบบนั้นเรียกว่าทำให้เขาตกใจอยู่ไม่น้อย