"ตอนนี้มีทางเดียวเท่านั้นแล้ว"
ใบหน้าของฉือเฉี่ยนเริ่มบิดเบี้ยว "ฉันจะโทรหาลุงหนานตอนนี้ ให้เขาเรียกต้าเฮยมารับสาย แล้วฉันจะให้ต้าเฮยกัดการบ้านจนแหลกละเอียด ทำลายหลักฐาน ถ้าการบ้านไม่มีแล้ว จะถือว่าฉันไม่ได้ทำได้ยังไง? หึหึ"
"...อย่าหัวเราะน่ากลัวแบบนี้สิ!" ฉือเฟิงเซียวขนลุกซู่ไปทั้งตัว "แค่การบ้านไม่ได้ทำไม่ใช่เรื่องฟ้าถล่มนะ! เจ้าหมาไม่ได้ทำอะไรผิด!"
"มันแค่เสียความบริสุทธิ์ไป แต่ฉันเสียอิสรภาพนะ!!" ฉือเฉี่ยนเริ่มหมดสติ
ฉือเฟิงเซียวรีบแย่งมือถือเธอไป กันไม่ให้เธอทำเรื่องบ้าระห่ำแบบนั้นจริงๆ
น่ากลัวเกินไปแล้ว
เดี๋ยวนี้การบ้านคือสัตว์ประหลาดตัวไหนกันสำหรับเด็กๆ?
ดูสิว่าบีบให้เด็กปกติกลายเป็นอะไรไปแล้ว
"อย่าเพิ่งรีบ น้าช่วยทำก็ได้" ฉือเฟิงเซียวเสนอแผน "ให้ลุงหนานเอาการบ้านส่งออกมา เราทำให้เสร็จในรถแล้วค่อยกลับบ้าน"
ฉือเฉี่ยนน้ำตาคลอ "จริงเหรอคะ?"
"น้าจะหลอกเธอได้ไง? มีน้าอยู่ทั้งที จะไม่ให้เธอโดนคุณปู่หวดเด็ดขาด!"
"น้า! น้าคือคุณน้าที่ดีที่สุดในโลกเลย!"
ต่อจากนั้น สองน้าหลานก็มองไปทางบอดี้การ์ดที่กำลังขับรถพร้อมกัน แววตาข่มขู่โดยไม่ต้องพูด
บอดี้การ์ดเหงื่อตก "ผม... ผมไม่ได้ยินอะไรเลย..."
เขาคงไม่ถูกฆ่าปิดปากหรอกนะ?
ครึ่งชั่วโมงต่อมา ขบวนรถมาจอดเติมน้ำมันที่จุดบริการ
ฉือเฉี่ยนจะไปเข้าห้องน้ำ เลยให้คุณน้าสามแวะซื้อขนมที่ร้านสะดวกซื้อมาให้เธอกินระหว่างนั่งรถ