หัวหน้าแก๊งโดนท้าทายอำนาจ หน้าเขียวชะมด มือล้วงไปที่เอวด้านหลังเพื่อจะชักปืน
หืม?? ปืนของเขาหายไปไหน!
ฉือเฉี่ยนเอวด้านหลังตุงๆ แอบทำความดีไม่ให้ใครรู้
"พวกแกคิดจะก่อกบฏหรือไง!" หัวหน้าแก๊งจ้องเขม็งแล้วชี้ไปที่ลูกน้องที่แบกฉือเฉี่ยนอยู่ "แกเป็นคนที่ฉันพาเข้ามาในแก๊ง ต่อให้เป็นแกก็จะหักหลังฉันงั้นเหรอ?"
ลูกน้องพูดอย่างสุภาพว่า "หัวหน้า คุณดีมาก แต่เขาแยกฉันไม่ออก ขาเขาไม่ดีต้องให้ฉันแบก"
หัวหน้าแก๊ง: "*%#￥%!!"
ลูกน้องคนอื่นๆ พากันกรูเข้าไปรุมหัวหน้าแก๊งจนน่วม แล้วมัดเอาไว้
แล้วก็โค้งคำนับฉือเฉี่ยนพร้อมกัน "หัวหน้า ได้โปรดพาพวกเราต่อจากนี้เถอะ! คุณสั่งให้พวกเราขโมยไก่ พวกเราจะไม่ไปแอบจับหมาตะเวน!"
"หัวหน้า!"
ที่เรียกหัวหน้ากันอย่างนี้ ฟังแล้วช่างน่าเวทนาจริงๆ
ฉือเฉี่ยนทำหน้าซาบซึ้งใจพูดว่า "ขอบใจพวกพ้องที่ไว้วางใจกันขนาดนี้ งั้นฉันขอเป็นตัวแทนจัดการแบ่งยาอายุวัฒนะเหล่านี้ให้ทุกคน!"
[ไม่ใช่นะ แป๊บเดียวเอง เธอปีนจากคนสนิทขึ้นไปเป็นหัวหน้าได้ยังไง?]
[น้องเฉี่ยนไม่ลงมือก็ไม่ว่า พอลงมือทีติดคุกสิบปีขึ้นไป]
[ยอมแพ้ฉือเฉี่ยนเลย คนอื่นกำลังหาทางไปช่วยเธอ ส่วนเธอมาคุยกับผู้ก่อการร้ายอย่างพี่น้องกัน ถ้าไม่มีประวัติอาชญากรรมมาก่อนใครจะเชื่อ]
[ก็มีแค่นายที่เชื่อไง เหมือนตอนพระเจ้าแจกสมอง นายน่ะหลบอยู่]
การแจกยาของฉือเฉี่ยน ทำให้ชนะใจทุกคนได้อย่างสมบูรณ์
"หัวหน้า แล้วคุณล่ะ?"
"พวกนายกินยานี้ มีประโยชน์กับฉันมากกว่า" ฉือเฉี่ยนพูดเสียงเข้ม "แล้วก็ ฉันเป็นหัวหน้า การหาผลประโยชน์ให้ทุกคนเป็นสิ่งที่ฉันสมควรได้"
ลูกน้องแทบจะคุกเข่ากราบเป็นลูกกรับ
"หัวหน้า ต่อไปใครกล้าดูถูกคุณว่าใส่ขาเทียม ฉันจะจัดการให้มันตาย!"