ฉือเยี่ยนลิ่วตะลึงงัน ดวงตาที่ปกติสุขุมนิ่งเฉยตลอดเวลาบัดนี้ปั่นป่วนดั่งคลื่นยักษ์
มือที่เขายื่นออกไป กลับคว้าได้เพียงอากาศว่างเปล่า
ร่างของฉือเฉี่ยนที่ร่วงหล่นลงมาอย่างรวดเร็ว ค่อยๆ หดเล็กลงในดวงตาของเขา
ฉือเฟิงเซียวและคนอื่นๆ ที่อยู่ใต้กำแพงเมืองตกใจจนสีหน้าเปลี่ยน พวกเขาแทบจะพุ่งตัวเข้าไปรับเธอด้วยร่างกาย
ห้องถ่ายทอดสดเงียบกริบไปทั้งห้องเพราะภาพตรงหน้า
ฉือลี่เซินที่กำลังดูถ่ายทอดสดแบบขอไปทีอยู่ดีๆ ก็ลุกขึ้นพรวด พร้อมสั่งเลขาจงให้ติดต่อนักบินเฮลิคอปเตอร์ทันที
เขาจะไปประเทศซีด้วยตัวเอง
ฉือมู่เจ๋อและฉือเฉาเซิงก็ทำแบบเดียวกันโดยไม่เว้น
แต่ในขณะนั้นเอง เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น
เสียงผิวปากที่คุ้นเคยและกังวานดังมาแต่ไกล
แต่ตอนนี้รอบๆ ปราสาทไม่มีนกแม้แต่ตัวเดียว แม้แต่สัตว์ก็ยังไม่เห็น
นอกจากฝูงนกอินทรีจะบินออกมา ไม่งั้นใครจะช่วยเธอได้?
“จี๊ด——”
พร้อมกับเสียงร้องอันยาวนาน เงาดำร่างหนึ่งก็พุ่งออกมาจากในปราสาท ขนปลิวสะบัด
ร่างกายอันมหึมาของมันราวกับจะบดบังฟ้าบดบังตะวันได้ กระแสลมอันเย็นยะเยือกที่มันสร้างขึ้นพัดมาถูกใบหน้าจนเจ็บ
เป็นนกอินทรี!
เป็นนกอินทรียักษ์!
ปีกที่กางออกกว้างของมันวัดด้วยสายตาแล้วอย่างน้อยก็เจ็ดแปดเมตร
กล้องโดรนตัวเดียวยังถ่ายไม่หมด นกอินทรีทองมาเจอเข้าคงต้องเรียกมันว่าปู่ทวด!
มันหรี่ดวงตานักล่า แล้วพุ่งตรงเข้าหาฉือเฉี่ยน รับตัวเธอได้อย่างแม่นยำในวินาทีก่อนที่เธอจะร่วงถึงพื้น
จากนั้นก็บินขึ้นสู่ท้องฟ้า
พาเธอทะยานขึ้นสูงเก้าชั้นฟ้า เกือบจะบินออกนอกกาแล็กซีอยู่แล้ว
ฉือเฟิงเซียวกับพวกเกือบถูกปีกของมันปัดกระเด็น แทบเอาตัวไม่รอดกว่าจะทรงตัวได้