ผู้กำกับใหญ่กลั้นรอยยิ้มที่แอบดีใจไม่ได้ หยิบโทรโข่งขึ้นมา: "แขกผู้มีเกียรติทุกท่าน ที่นี่คือทะเลทรายเคอเมีย ทะเลทรายที่ใหญ่เป็นอันดับสามของโลก"
"พวกคุณจะอยู่ที่นี่ห้าวันห้าคืน ขอให้พยายามเอาชีวิตรอดไปให้ถึงเซฟเฮาส์ที่จุดหมาย เพื่อรอการช่วยเหลือ"
"เนื่องจากความยากของธีมนี้ แต่ละคนสามารถเลือกของเอาตัวรอดได้ห้าอย่างติดตัว"
"หลังจากนี้ ทีมงานจะไม่ให้ความช่วยเหลือใดๆ กับพวกคุณอีก"
"ขอให้ทุกคนจดจำไว้เสมอ ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ต้องรักษาภาพลักษณ์ไว้!"
"ต่อไป—"
"เตรียมตัวลงนรกได้เลย ทุกท่าน"
ฉือเฟิงเซียวขนลุกซู่ด้วยความขยะแขยง "รู้สึกว่าทีมงานรอบนี้จะไม่ได้วางแผนดีๆ อีกเหมือนเคย"
ฉือเฉี่ยนพยักหน้า "พวกเขาคงคิดว่าแผนที่นี้จะปราบฉันได้สินะ"
"ไม่ต้องกลัว ครั้งนี้ตักขาของลุงไปเกาะได้เลย" ฉือเฟิงเซียวปลอบเธอ
"แล้วเดี๋ยวเธอแบกฉันได้ไหม?"
ฉือเฟิงเซียวรีบเปลี่ยนคำพูดทันที "ไม่ได้หรอก ผู้เฒ่าต่อว่าฉันเป็นการส่วนตัวแล้ว บอกว่าห้ามตามใจเธอ ไม่งั้นกลับไปเขาจะหักขาฉัน"
ฉือเฉี่ยนพูดเสียงจริงจัง "ลุง นายเชื่อฉันไหม?"
"แน่นอนสิ"
"งั้นแบบนี้ ถ้าตาแกหักขานายจริงๆ ฉันจะให้ลุงรองต่อขาให้ทันที เป็นไง?"
"...ไม่มีความรักแล้วสินะ ความรู้สึกจางหายไปแล้ว"
ฝ่ายลุงหลานคุยเล่นกันไปมา อีกฝ่ายแขกรับเชิญเลือกของติดตัวกันเสร็จแล้ว
ฉือเฉี่ยนหยิบขนมที่ชอบกับกระติกน้ำร้อนตามปกติ
ฉือเฟิงเซียวปากบอกว่า "ไม่ตามใจหรอก" แต่มือก็หยิบแท่งช็อกโกแลตไส้ครีมที่เธอชอบมาสองห่ออย่างซื่อสัตย์