กู้หรงกวาดตามองกู้ฝูซีตั้งแต่หัวจรดเท้าสองหน ความคิดพลันล่องลอย
อดครุ่นคิดไม่ได้ว่า ชาติก่อนเหตุใดกู้ฝูซีจึงเลือกแขวนคอตายในคืนก่อนวันแต่งงาน
สวมชุดเจ้าสาวได้ ย่อมมิใช่การไปเป็นอนุของผู้ใด
กู้ฝูซีเป็นคนอดทนและขลาดเขลาอย่างยิ่ง งานแต่งเช่นไรกันที่บีบให้คนอดทนอย่างนาง ซึ่งทนรับสิ่งที่คนทั่วไปทนไม่ได้ ต้องเลือกปลิดชีพตนเองอย่างเด็ดขาด
ยังจำได้ว่า ตอนกู้ฝูจิ้งสอบได้เป็นจิ้นซื่อ นางยังมิได้ถูกเป้ยซวี่ชิงหักหลังแล้วจับขังไว้ในคุกมืด
เมื่อทราบว่ากู้ฝูจิ้งสอบได้ นางก็ใช้เล่ห์กลขัดขวางเส้นทางความก้าวหน้าของเขา
แม้ท่านหรูหยางโป๋จะคอยวิ่งเต้นให้หลายต่อหลายครั้ง กู้ฝูจิ้งก็ยังได้เป็นเพียงนายทะเบียนแห่งสำนักฮั่นหลินชั้นขุนนางขั้นแปดโดยแทบกระเสือกกระสน
ยามนั้นเป้ยซวี่ชิงอาศัยแผนการที่นางทุ่มเทคิดอ่านและเงินก้อนโตปูทางให้ ไต่เต้าขึ้นเป็นบัณฑิตผู้สอนแห่งสำนักฮั่นหลิน ขั้นขุนนางจากขั้นสี่แล้ว
เป็นขุนนางคนสนิทของจักรพรรดิ
เป้ยซวี่ชิงเอาใจนาง ทั้งกล่อมให้นางควักเงินต่อไป และลอบส่งสัญญาณให้เพื่อนร่วมงานในสำนักฮั่นหลินกลั่นแกล้งกู้ฝูจิ้งและกีดกันเขาอย่างสุดกำลัง
กู้ฝูจิ้งทนไม่ไหว จึงยื่นคำร้องขอโยกย้ายไปปฏิบัติหน้าที่ต่างถิ่น และได้เป็นเจ้าหน้าที่ผู้ช่วยประจำเมืองระดับขุนนางขั้นเก้าเอก
หลังจากนั้น จวบจนกระทั่งนางถูกขังไว้ในคุกมืด กู้ฝูจิ้งก็ยังดิ้นรนอยู่ในตำแหน่งขุนนางขั้นเก้า
หรือว่าหลังจากจวนหยางโหวสูญเสียกำลังทรัพย์สนับสนุนจากตระกูลหรงแห่งหยางโจว จึงเลือกกู้ฝูซีเป็นบันไดปูทางสู่อนาคตอันรุ่งโรจน์ของกู้ฝูจิ้ง
เมื่อคิดถึงตรงนี้ แววตาของกู้หรงก็ยิ่งลึกล้ำจนยากหยั่งถึง
มีความเวทนาอยู่บ้าง แต่ไม่มากนัก
นางมิได้มีน้ำใจเปี่ยมล้นถึงขั้นสงสารศัตรูที่ยืนอยู่คนละฝ่าย