เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง หลินอี้ก็กลับมายืนอยู่หน้าซูเปอร์มาร์เก็ตแห่งนั้น ในมือถือนมที่กำลังลดราคาครั้งใหญ่เพราะใกล้หมดอายุ รถหรูคันหนึ่งค่อย ๆ แล่นเข้ามาจอดห่างจากเขาไม่ถึงสิบเมตร กระจกหน้าต่างเลื่อนลง เผยให้เห็นใบหน้าด้านข้างของอดีตแฟนสาวที่แต่งหน้าจัดจ้าน
ความเจ็บปวดจากการถูกซอมบี้กัดจนเส้นเลือดฉีกขาดยังคงฝังแน่นในความทรงจำ ภาพตรงหน้ากลับทำให้หลินอี้รู้สึกคุ้นเคยอย่างยิ่ง
เขาเหมือนเพิ่งผ่านเหตุการณ์นี้มาเมื่อไม่นาน
ขณะที่กำลังยืนเหม่อ เสียงกลไกไร้อารมณ์ก็ดังขึ้นในหัวอย่างฉับพลัน: “เชื่อมต่อสำเร็จ สวัสดี โฮสต์หลินอี้ ฉันคือระบบวันสิ้นโลกหมายเลข 013 ตรวจพบว่าคุณเคยเกิดใหม่หนึ่งครั้ง มีคุณสมบัติเหมาะสมเป็นผู้กอบกู้โลก คุณยินดีรับภารกิจจากระบบนี้ เพื่อช่วยมนุษยชาติฝ่าฟันวิกฤตวันสิ้นโลกหรือไม่?”
อดีตแฟนสาวเห็นหลินอี้แล้ว สีหน้าเต็มไปด้วยความรังเกียจ ราวกับกำลังมองขยะรูปคนที่เคยโยนทิ้งไป
แต่หลินอี้ไม่สนใจอดีตแฟนสาวอีกต่อไป เขาดื่มด่ำกับความยินดีราวกับถูกลอตเตอรี่ก้อนโตจากฟ้า ตะโกนอย่างอดใจไม่ไหวว่า “รับ! ฉันรับ! ใครไม่รับก็โง่แล้ว!”
เขาได้รับมิติขนาดมหึมาถึง 50,000 ตารางเมตร ก่อนฝูงซอมบี้จะระบาดอย่างเต็มรูปแบบ เขาใช้มิติเก็บสินค้าคงคลังจากห้างสรรพสินค้าใกล้เคียงทั้งหมดไปอย่างเงียบเชียบ จากนั้นก็เรียกเพื่อนสมัยเด็กอย่างไป๋เหวินรุ่ยมา เช่ารถไปเก็บของตามที่อื่นต่อ ทั้งสองขนของเข้ามิติทั้งวันทั้งคืนไม่หยุดพัก
ผู้คนยังสืบหาต้นตอที่ทำให้สินค้าหายวับไปไม่พบ วิกฤตซอมบี้ก็ปะทุขึ้นอย่างกะทันหันเสียก่อน ส่วนหลินอี้ไปถึงฐานทัพแล้ว และกลายเป็นหนึ่งในผู้รอดชีวิตกลุ่มแรกที่ได้รับการคุ้มครอง