ลอยอยู่เหนือจัตุรัสการค้า ไป๋ซือโม่ยื่นมือขวาขึ้นไปบนฟ้า นิ้วทั้งห้ากำหลวม ๆ
อนุภาคแสงสีทองระยิบระยับนับไม่ถ้วนหลั่งไหลมาจากทุกทิศทาง มารวมตัวกันและขยายออกอย่างรวดเร็วบนฝ่ามือของเธอ เพียงพริบตาก็กลายเป็นไม้กายสิทธิ์เล่มหนึ่ง!
ที่ปลายไม้กายสิทธิ์มีไพลินเม็ดใหญ่เปล่งประกาย สะท้อนแสงไฟนีออนรอบด้าน
เพียงยืนอยู่ตรงนั้น ไป๋ซือโม่ในชุดมาร มือถือไม้กายสิทธิ์ ก็เป็นที่จับตามองของผู้คนรอบข้างทั้งหมดแล้ว
“ดูสิ นั่นโม่ลี่!”
“จริงด้วย ๆ ไม่คิดเลยว่าจะได้เห็นตัวจริงของเธอ ก่อนหน้านี้เห็นแต่ในโทรทัศน์!”
“เฮ้! คนข้างหน้า อย่าบังฉันถ่ายรูปสิ! ฉันจะมองไม่เห็นแล้ว...”
ผู้คนด้านล่างส่งเสียงอื้ออึงขึ้นมาทันที พากันเบียดเสียดมุ่งหน้าไปทางไป๋ซือโม่ จนจัตุรัสแน่นขนัดไปด้วยผู้คน
การแปลงร่างไม่ได้ทำให้ใบหน้าเปลี่ยนไป แต่เพราะทุกคนคุ้นเคยกับโม่ลี่ในร่างสาวน้อยเวทมนตร์ จึงเพิ่งสังเกตเห็นตัวตนของไป๋ซือโม่เอาตอนนี้
ไป๋ซือโม่ยิ้มพลางโบกมือให้ผู้คนที่ชื่นชมเธอเหมือนเช่นทุกครั้ง
วินาทีต่อมา เธอแตะปลายเท้าเบา ๆ ทั้งร่างก็พุ่งทะยานขึ้นอย่างแผ่วเบาราวกับหลุดพ้นจากแรงโน้มถ่วง กลายเป็นเส้นแสงสีขาวแล้วหายลับไปในม่านราตรี
สายลมยามค่ำพัดผ่าน ฉูหยวนยืนอยู่ตามลำพัง ถือถังไอศกรีมพลางมองส่งเธอจากไป
“ขอให้ซือโม่กลับมาอย่างปลอดภัย...”
เธออธิษฐานอยู่ในใจเงียบ ๆ
......
สายลมยามค่ำพัดกระหน่ำจนกระโปรงสีขาวบริสุทธิ์ของไป๋ซือโม่พลิ้วไหว
เธอบินด้วยความเร็วสูงอยู่เหนือเมือง เบื้องล่างมีแสงไฟพร่างพรายราวกับทางช้างเผือกที่กำลังไหล ตึกรามกลายเป็นเงาพร่ามัวพุ่งผ่านไปเบื้องหลัง
เมืองลั่วเสว่แบ่งเขตไว้อย่างชัดเจน จากย่านการค้าเขต C อันคึกคักไปยังเขต B5 ซึ่งเกิดเหตุ ด้วยความเร็วสูงสุดของเธอใช้เวลาเพียงสิบนาทีก็มาถึง
ทันทีที่เธอลงจอดบนยอดเสาไฟฟ้าริมถนนต้นสูง ร่างหนึ่งในชุดมารสีเขียวอ่อนก็พุ่งเข้ามาจากที่ไม่ไกลด้วยความเร็วสูง
“หะ...หัวหน้าทีม! ในที่สุดคุณก็มาสักที!” ชิงเหลียนทรงตัวอยู่ข้างเธอ เสียงเร่งร้อน “ภารกิจครั้งนี้ยุ่งยากมาก! ถ้าไม่มีคุณอยู่ พวกเราคงไม่รู้ว่าจะทำยังไงแล้ว!”