ไป๋ซือโม่บินอยู่ใต้แสงจันทร์กระจ่างใส ลอยผ่านท้องฟ้าเหนือเขต C7 อย่างเงียบเชียบไร้สุ้มเสียง
ตลอดทาง เธอคงเวทล่องหนที่กินพลังเวทต่ำเอาไว้ การพรางตัวแบบนี้มีผลจำกัดต่อพวกเดียวกันหรือสิ่งมีชีวิตเวทมนตร์ แต่อย่างน้อยก็ช่วยหลบสายตาชาวเมืองทั่วไปและเลี่ยงไม่ให้เกิดเรื่องวุ่นวายโดยไม่จำเป็น
“……บริเวณใจกลางของเหตุการณ์หมาป่าครั้งก่อน พิกัด……น่าจะอยู่ตรงนี้”
ไป๋ซือโม่ทบทวนพิกัดที่ระบุไว้ในบรีฟภารกิจ
ขณะนี้พื้นที่เกิดเหตุถูกล้อมด้วยเชือกกั้นเตือนไว้แล้ว
ข้าง ๆ ยังมีเครื่องมือของทีมก่อสร้างกองอยู่บ้าง ทั้งนั่งร้าน เครื่องผสมปูนซีเมนต์ และกรวยเตือนหลายอัน
ยามค่ำคืน คนงานกลับกันไปหมดแล้ว รอบด้านจึงเงียบสงัด
ไป๋ซือโม่ลูบรอยแตกร้าวบนพื้น มือข้างหนึ่งถือขวดแก้วใบเล็ก ส่วนอีกข้างกำไม้กายสิทธิ์ไว้
อัญมณีรวบรวมแสงเป็นลูกกลมส่องสว่างพื้น จุดแสงสีเขียวหลายจุดปรากฏขึ้นบนพื้นซีเมนต์
จากนั้นเธอก็ยกมือปราบสีฟ้าทับทิมขึ้น ส่องทางเบื้องหน้า
ทันใดนั้น จุดแสงสีเขียวระยิบระยับก็ปรากฏขึ้นบนพื้น ทอดยาวต่อเนื่องไปเบื้องหน้า
“นี่คืออนุภาคร่องรอยแสงจากเวทมนตร์ที่หมาป่าใช้……ไม่ใช่ของคุณซัคคิวบัส” เธอพึมพำเสียงเบา “รูปถ่ายใบนั้นน่าจะถ่ายมาจากอีกทิศทางหนึ่ง”
จากนั้นไป๋ซือโม่ก็ทะยานขึ้นฟ้า มุ่งหน้าไปยังอีกฟากของย่านเมือง