สิ่งที่ฉูหยวนไม่คาดคิดก็คือ หลังจากถูกเธอผลักออกไป ไป๋ซือโม่ก็ไม่ได้เข้ามาคลอเคลียอีก
ตอนบ่าย ฉูหยวนกลับมาที่ห้องเรียนอีกครั้ง เธอนั่งอยู่ตรงที่นั่งมุมหลังสุด จ้องไปทางประตูอย่างกระวนกระวาย
แต่ครั้งนี้ ต่อให้เสียงกริ่งเข้าเรียนดังใสกังวานแล้ว สาวน้อยเวทมนตร์นักเรียนดีเด่นผู้เป็นจุดสนใจของทุกคนก็ยังไม่ปรากฏตัวที่หน้าห้องเรียน
ความผิดปกตินี้กลับทำให้เธอคาดไม่ถึงอยู่บ้าง—ไป๋ซือโม่ที่เมื่อเช้ายังตั้งใจจะเป็นนักเรียนดี ๆ ถึงกับโดดเรียนเลยหรือ?
ฉูหยวนอดสงสัยไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมากไปกว่านั้น
ระหว่างพักคาบ ห้องเรียนอับชื้นอยู่บ้าง ฉูหยวนจึงลุกขึ้นยืนอย่างที่ไม่ค่อยทำ ตั้งใจจะเดินเล่นไปเรื่อยในโรงเรียน
วันนี้ตามทางเงียบเป็นพิเศษ
แม้แต่ถนนสายหลักที่ปกติมีคนเดินมากที่สุด ก็ยังมีเพียงคนไม่กี่คนเดินผ่านไปอย่างเอื่อยเฉื่อย บรรยากาศในโรงเรียนเงียบสงบเป็นพิเศษ
เธอเดินผ่านทางเดินร่มไม้ ผ่านสะพานหิน แล้วมาถึงด้านหลังอาคารเรียน
ทางเดินหินคดเคี้ยวสายหนึ่งซ่อนอยู่ในหมู่ดอกไม้ร่วงโรย ทอดยาวไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ
เธอก้าวลงบนทางเดินหินเย็น ๆ เดินไปได้ไม่กี่ก้าว พอเลี้ยวผ่านพุ่มไม้หนาทึบ ก็ได้ยินเสียงสะอื้นแผ่วเบาลอยตามลมเข้าหู