ห่างจากสนามกีฬากลางเขต C อีกสองช่วงตึก คลื่นเสียงดนตรีที่สั่นสะเทือนไปทั่วก็ซัดเข้ามา
เสียงกรีดร้องบ้าคลั่งจากฝูงชนนับหมื่นนับแสน ต่อให้อยู่ไกลเพียงนี้ ก็ยังกระแทกแก้วหูของฉูหยวนจนหึ่งอื้อ
ฉูหยวนหอบหายใจ หยุดฝีเท้าลงหน้าราวประตูทางเข้าสนามกีฬา
เบื้องหน้าคือศีรษะคนขยับเบียดเสียดมืดฟ้ามัวดิน แทบมองไม่เห็นเครื่องตรวจตั๋วตรงทางเข้า
คนมานี่แล้ว แต่นางไม่มีตั๋ว
ปกติแม้แต่การใช้ชีวิตยังต้องคิดหนักหน่วง นางจะไปซื้อตั๋วราคาแพงหูฉี่แบบนี้ล่วงหน้าได้อย่างไร?
ความกังวลเหมือนมดไต่อยู่ในหัวใจนาง
นางเขย่งปลายเท้า พยายามมองข้ามฝูงชนไปยังด้านบนสนามกีฬาอย่างสิ้นหวัง ตามหาร่องรอยใด ๆ ที่อีกาเงาอาจทิ้งไว้ หรือสัญญาณที่ทางสำนักความมั่นคงอาจส่งมา
ทว่า นอกจากแสงไฟแพรวพราวและคลื่นเสียงเดือดพล่าน ก็ไร้สิ่งใด
“น้องสาวน่ารัก มาดูคอนเสิร์ตเทวดาด้วยเหมือนกันเหรอ?” จู่ ๆ เสียงทุ้มน่ารังเกียจก็ดังขึ้นข้างตัว
ฉูหยวนสะดุ้งสุดตัว หันขวับ
เป็นชายวัยกลางคนสวมเสื้อเชิ้ตลายดอก กำลังยิ้มตาหยีมองนาง ในมือสะบัดมุมตั๋วกระดาษสองสามใบ
“ไม่มีตั๋วล่ะสิ? ตอนนี้เข้าไปไม่ง่ายแล้วนะ พอดีพี่ยังมีดี ๆ อีกไม่กี่ใบ เป็นไง เอามั้ย?”
พวกขายตั๋วผี
ใจฉูหยวนร่วงลงไป
“เท่า…เท่าไหร่?” นางได้ยินเสียงแหบแห้งของตัวเองถาม ความสงบนิ่งปลอม ๆ ในส่วนของนานาเริ่มแตกสลายอย่างรวดเร็ว
พวกขายตั๋วผีบอกราคามา
ฉูหยวนสูดหายใจเฮือก รู้สึกได้ว่าเลือดเย็นวูบไปครึ่งตัว
นั่นเกือบจะเป็นเงินเก็บที่อดออมมากว่าครึ่งปีของนาง!
นางกำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว ปลายนิ้วเย็นเฉียบ
ชั่วขณะหนึ่ง แสงสีม่วงอมชมพูจาง ๆ แทบจะปรากฏขึ้นในดวงตานาง—ใช้พลังสะกดจิตขั้นต่ำสุด ให้เจ้าโลภนี่ลดราคาลง ต่อให้ถูกลงนิดเดียวก็ยังดี…
ไม่ได้!
นางกัดริมฝีปากล่างอย่างแรง กดพลังเวทที่พลุ่งพล่านนั้นกลับเข้าไปในร่างอย่างสุดกำลัง
ที่นี่คนเยอะเกินไป มานาหลากหลาย แต่ระบบตรวจสอบของสำนักความมั่นคงอาจติดตั้งอยู่แถวนี้ คลื่นพลังเวทที่ผิดปกติใด ๆ ก็อาจกลายเป็นพิกัดเป้าหมายได้
เพื่อประหยัดเงินนิดหน่อยแล้วเปิดเผยตัวตน หรือถึงขั้นพัวพันรุ่นพี่?
เสี่ยงไม่ได้เด็ดขาด
นางล้วงกระเป๋าเงินที่ไม่หนาเท่าไรนักออกมาจากถุงลับรัดตัว ปลายนิ้วสั่นเทา ดึงธนบัตรเกือบทั้งหมดในนั้นออกมา ยื่นให้
ตาพวกขายตั๋วผีเป็นประกาย รับเงินไปอย่างคล่องแคล่ว ยัดตั๋วใส่มือนางฉับ ๆ แล้วไถลตัวหายเข้าไปในฝูงชนเหมือนปลาไหล หายวับไปในพริบตา
ฉูหยวนบีบกระดาษบางเบาที่ยังติดกลิ่นหมึกพิมพ์อยู่แน่น รู้สึกว่ามันหนักอึ้งยิ่งกว่าพันชั่ง
นางไม่ลังเลอีกต่อไป หายใจเข้าลึก เบียดผ่านด่านตรวจตั๋วสุดท้าย ก้าวเข้าไปในทางเดินสนามด้านใน
เบื้องหน้าคือทะเลที่เดือดพล่านจนน่าเวียนหัว
แท่งไฟเรืองแสงและเครื่องประดับศีรษะเรืองแสงนับไม่ถ้วน หลอมรวมเป็นสายธารแสงระยิบระยับ ซัดส่ายอยู่บนอัฒจันทร์
บนเวทีกลมสามมิติขนาดมหึมา แสงไฟเปลี่ยนแปรไม่หยุดหย่อน ละอองหมอกสีขาวที่เกิดจากน้ำแข็งแห้งลอยคละคลุ้ง
ฉูหยวนถูกเบียดเสียดอยู่ท่ามกลางฝูงชนที่ตื่นเต้นดีใจ มุ่งหน้าไปทางด้านข้างหลังเวที ทางที่มุ่งไปยังเขตเบื้องหลังอย่างยากลำบาก
นางผลักผู้คนพ้นทางอย่างเหนื่อยยาก พลางเงยมองขึ้นไป สอดส่องบนเพดานที่มืดสลัว
ไม่มีอีกาเงา… แม้แต่การตอบสนองใด ๆ จากรุ่นพี่หรือศูนย์บัญชาการ…
มีเพียงเสียงอึกทึกที่แทบจะฉีกจิตสำนึกนางเป็นชิ้น ๆ
เหล่าแฟนคลับตะโกนนามในวงการของเกอเลี่ยหยาเป็นจังหวะเดียวกัน
“เทวดา! เทวดา! เทวดา!!”
คลื่นเสียงดังกระหึ่มขึ้นเรื่อย ๆ หลอมรวมเป็นเสียงร้องประสานที่สั่นสะเทือนทั้งสนามกีฬา
ความตื่นตระหนกโดดเดี่ยวของฉูหยวนเข้มข้นขึ้นทุกที
จังหวะที่ฉูหยวนแทบจะถูกความเร่าร้อนเดือดพล่านรอบข้างแผดเผาจนแห้งเหี่ยวและถูกเบียดจนแบน แสงไฟบนเวทีทั้งหมดก็ดับลงในพริบตา!
ทั่วทั้งสนามเงียบสนิทชั่วขณะหนึ่ง แม้แต่ดนตรีก็หยุด
ความเงียบเปี่ยมความคาดหวังสั้น ๆ นั้น น่าอึดอัดยิ่งกว่าเสียงอึกทึกครึกโครมก่อนหน้านี้
ทันใดนั้น ลำแสงไฟสปอตไลต์บริสุทธิ์ดั่งแสงจันทร์ ลำหนึ่ง ฉายลงมาตรงใจกลางเวที แท่นกลมที่ค่อย ๆ ยกสูงขึ้น
บนแท่นนั้น มีคนยืนอยู่ผู้หนึ่ง
ในมือนางถือไมโครโฟน เพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั้น ก็แผ่เสน่ห์ปีศาจที่ทำให้ไม่อาจละสายตาออกมาได้
เกอเลี่ยหยา
หรือพูดอีกอย่างคือ ในโลกมนุษย์—เทวดา
นางค่อย ๆ เผยอขนตาขึ้น แววตาราวกับมีตะขอเกี่ยว กวาดมองไปทั่วทั้งสนามอย่างแผ่วเบา
แล้วริมฝีปากแดงระเรื่อก็แย้มออกเล็กน้อย
ท่อนแรกของเสียงเพลงเล็ดลอดออกมา
เสียงนั้นเมื่อใสกังวานก็ดั่งสายน้ำกระทบหิน ทุกเสียงราวกับสะกดใจคนได้ ทำให้คนเมามายอยู่ในนั้น
ในชั่วพริบตา เธียรแห่งการสะกดจิต แพร่กระจายไปทั่วสนาม ผู้ชมใต้เวทีตกอยู่ในความเดือดพล่านที่บ้าคลั่งยิ่งกว่าเดิม!
พวกเขาหัวเราะ กรีดร้อง ร้องไห้ โบกแขนอย่างสุดแรง จมดิ่งอยู่ในรัศมีของ “เทวดา” อย่างเต็มที่
ฉูหยวนมองภาพเช่นนั้น ก็เกิดความรู้สึกเลื่อนลอยขึ้นชั่วขณะหนึ่ง ส่วนลึกของสายเลือดส่งเสียงสะท้อนพ้องแผ่วเบา
นี่คือพลังของเผ่าพันธุ์เดียวกันระดับสูง แข็งแกร่ง เจิดจ้า และ… โอ้อวด ถึงเพียงนี้
ไม่ ไม่ถูก!
อันตราย!
เพียงชั่วพริบตาเดียว นางก็สะดุ้งตื่นจากความมัวเมาชั่วครู่ หัวใจเริ่มเต้นรัว
รุ่นพี่!
หยุดเร็วเข้า!
พวกมันกำลังจะมาแล้ว! ต้องรีบไปจากที่นี่!
นางพยายามสุดกำลังที่จะเบียดไปข้างหน้า อยากตะโกนไปทางเวที แต่น้ำเสียงของนางท่ามกลางความบ้าคลั่งของผู้คนนับหมื่น ไม่สามารถก่อให้เกิดระลอกคลื่นแม้แต่น้อย
บนเวที เกอเลี่ยหยาดูเหมือนจะจมอยู่ในความปิติยินดีของการเก็บเกี่ยวความรักอันมหาศาลจากการร้องเพลง หางตาคิ้วคมล้วนเต็มไปด้วยเสน่หาที่ตรึงใจ
ในจังหวะที่ฉูหยวนร้อนใจสุดขีด แทบจะไม่แยแสทุกสิ่งแล้วใช้พลังเวทเพื่อพยายามส่งเสียงในชั่วพริบตา—
ซ่า——!!!
เสียงรบกวนที่แสบแก้วหูอย่างที่สุดเสียงหนึ่ง ดังกลบเสียงเพลงขึ้นมาอย่างรุนแรง ทิ่มแทงแก้วหูของทุกคน!
“คำเตือน! สนามกีฬากลางเขต C ตรวจพบปฏิกิริยามานาความเข้มข้นสูง ศูนย์รับมือภัยพิบัติเวทมนตร์ สำนักความมั่นคง บัดนี้ได้เริ่มใช้มาตรการรับมือระดับสูงสุดแล้ว”
“ขอย้ำ ยืนยันว่ามีสิ่งมีชีวิตเวทมนตร์ 'ระดับราชันย์' อยู่ภายในสนามกีฬา เริ่มปิดล้อมฉุกเฉิน——เป้าหมายล็อกแล้ว!”
“ขอให้ทุกคนสงบสติอารมณ์ ทำตามการนำทาง อพยพทันที ขอย้ำอีกครั้ง อพยพทันที!”
ประกาศเย็นเยียบ สะท้อนก้องไปทั่วสนามกีฬาที่เงียบสนิทในชั่วพริบตา
ความเงียบ กินเวลาเพียงหนึ่งวินาที
“ตูม——————!!!”
ความตื่นตระหนกระเบิดออก
เสียงกรีดร้อง ร่ำไห้ ด่าทอ ผลักไส… อัฒจันทร์ที่เมื่อครู่ยังมีระเบียบวินัย ในพริบตากลายเป็นหล่มโคลนเดือดพล่าน
ผู้คนหลั่งไหลไปทางทางออกเหมือนฝูงมดไร้ระเบียบ แท่งไฟเรืองแสงและของเชียร์ถูกทิ้งขว้างอย่างไม่ไยดี แตกกระจายอยู่ใต้ฝ่าเท้า
บนเวที แสงไฟดับไปนานแล้ว
เสียงเพลงของเกอเลี่ยหยาหยุดกึก
นางถือไมโครโฟน ยืนนิ่งแข็งอยู่กลางเวที เงยหน้าขึ้นช้า ๆ
บนใบหน้างดงามไร้ที่ตินั้น ปรากฏรอยร้าวขึ้นอย่างชัดเจนเป็นครั้งแรก——ความตะลึงงัน และความโกรธเกรี้ยวที่แปรเปลี่ยนอย่างรวดเร็ว
บนเพดานสนามกีฬา แสงจำนวนนับไม่ถ้วนที่สานทอไขว้กัน ลอยปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่าโดยไม่รู้ตัว!
พวกมันแผ่ขยายเชื่อมโยงกันด้วยความเร็วเหลือเชื่อ ในชั่วพริบตา ค่ายกลเวทมนตร์สามมิติขนาดมหึมาที่ปกคลุมทั่วทั้งสนามกีฬาก็ปรากฏรูปร่างชัดเจน!
ใจกลางค่ายกล มีห้าเงาร่างลอยอยู่
พวกนางอาบแสงที่โปรยลงมาจากเขตแดน รอบร่างพันเกี่ยวด้วยรัศมีเวทมนตร์ที่สอดคล้องกับกลิ่นอายของแต่ละคน ดุจเทพที่เสด็จมาจากฟากฟ้าเบื้องบน
คือดวงดาว!
หน่วยสาวน้อยเวทมนตร์ผู้พิทักษ์เมืองลั่วเสว่นั่น!
ชุดเวทของไป๋ซือโม่ (ภาพวาดโดย: ม่อกูกู นักวาด: หนิงเหมิงถู่โต่วเหลย)