เฒ่าอสรพิษ!
โจรแห่งค่ายชิงเฟิง ผู้สังหารลี่ขุย บิดาของลี่เซิ่งหนาน!
วันนั้น เขากับมือโลหิตนำคนมาดักปล้นขบวนคุ้มกัน ฉินหมิงทุ่มสุดกำลังสังหารมือโลหิตได้ ก่อนหลบหนีไป
นับแต่นั้น ฉินหมิงก็ไม่เคยพบเฒ่าอสรพิษอีกเลย แม้แต่วันประลองยุทธ์สองสำนัก เฒ่าอสรพิษก็ไม่ได้ปรากฏตัว
ฉินหมิงกวาดตามอง เพียงไม่นานก็พบความผิดปกติ คนเหล่านี้ดูเหมือนจะเป็นโจรจากค่ายชิงเฟิงทั้งสิ้น!
แต่เขาจำได้ชัดว่าก่อนหน้านี้ไม่มีโจรจากค่ายชิงเฟิงอยู่ในเมือง หรือว่าพวกมันเพิ่งเข้ามาในช่วงสองวันนี้?
ด้านนอกถูกหมอกผีปกคลุมจนเข้าออกไม่ได้ แล้วโจรพวกนี้เข้ามาได้อย่างไร?
หรือว่าพวกมันซ่อนตัวอยู่ในเมืองมาตลอด?
ฉินหมิงข่มความสงสัยในใจ ขณะเห็นโจรเหล่านั้นกำลังหัวเราะอย่างบ้าคลั่งและก่อความวุ่นวาย ทั้งยังข่มเหงภรรยากับบุตรสาวของหมอ มีดฆ่าหมูในมือเขาพลันสาดแสงวาบ ก่อนพุ่งเข้าไปในลานราวกับดาวตกสีขาว
ชั่วพริบตาต่อมา เสียงหัวเราะในลานพลันขาดห้วง เสียงกรีดร้องโหยหวนสารพัดดังขึ้นฉับพลัน เหล่าโจรที่เหลือแตกฮือหนีตาย แต่ต่อให้พวกมันเร็วเพียงใด ก็ยังเร็วไม่เท่าคมมีดในมือฉินหมิง
หมอวิ่งหน้าตาตื่นเข้าไปในลาน สิ่งที่เห็นคือศีรษะคนกลิ้งเกลื่อน ซากศพกระจัดกระจายทั่วพื้น ส่วนภรรยากับบุตรสาวของเขานั่งขดตัวอยู่ตรงมุมห้อง เสื้อผ้าหลุดลุ่ย กอดเข่าตัวสั่นงันงก
“ท่านพี่!”
ทั้งสามโผเข้ากอดกันร่ำไห้
อีกด้านหนึ่ง ฉินหมิงสังหารโจรทั้งหมด เหลือเพียงเฒ่าอสรพิษเท่านั้น
“เจ้าหนุ่ม ที่แท้ก็เป็นเจ้า!”
เฒ่าอสรพิษจ้องเด็กหนุ่มที่ดูคุ้นตาอยู่บ้าง ในที่สุดก็จำฉินหมิงได้ ใจพลันปั่นป่วนราวคลื่นยักษ์ซัดโถม
คราวปล้นขบวนคุ้มกันครั้งก่อน ฉินหมิงยังเป็นเพียงผู้คุ้มกันตัวเล็ก ๆ มีวรยุทธ์ขั้นหลอมผิวหนังระดับกลาง ไม่ได้โดดเด่นอะไร เป็นเพราะโชคดีเท่านั้นจึงหนีรอดจากมือเขาไปได้
ผ่านไปเพียงไม่นาน อีกฝ่ายกลับเติบโตจนมีฝีมือพอจะฆ่าเขาได้ง่ายดายราวกับเชือดสุนัข!
นี่มันอัจฉริยะปีศาจอะไรกัน?
“เจ้าคนแก่ ไม่พบกันเสียนาน”
ฉินหมิงแสยะยิ้ม เผยเขี้ยวออกมา ประกายในดวงตาวูบไหว ก่อนเขาจะยกมือแทงมีดเข้าไปในน่องของเฒ่าอสรพิษอย่างแรง
“อ๊าก!”
เฒ่าอสรพิษกรีดร้อง “ฆ่ามันให้ข้า!”