「ศิษย์พี่ฉิน!」
เมื่อเห็นฉินหมิงปรากฏตัวขึ้นกะทันหัน เย่เหว่ยก็หลั่งน้ำตาด้วยความยินดี
พวกเขารอดแล้ว
「เมื่อครู่เจ้าพูดว่าอะไรนะ? มีคนจับซิ่วเหนียงกับศิษย์พี่ไปหรือ?」
ฉินหมิงก้าวออกมาจากซากปรักหักพัง ทุกย่างก้าวเปลวเพลิงอันน่าสะพรึงกลัวบนร่างก็ยิ่งโหมแรงขึ้น เขาถูกห้อมล้อมด้วยเปลวไฟพลุ่งพล่าน ประหนึ่งเทพอัคคีจุติลงมา
「เป็นคนของแก๊งหมาป่าอำมหิตกับแก๊งพยัคฆ์ดำ!」
「รนหาที่ตาย!」
จิตสังหารในดวงตาฉินหมิงพลันจับต้องได้ราวกับกลายเป็นของจริง เขากระทืบเท้าลงอย่างแรง ร่างทั้งร่างพุ่งทะยานออกไปราวกับลูกธนูเพลิง กำแพงล้อมที่ว่าการอำเภอถูกชนจนทะลุเป็นรูใหญ่
「พลังของฉินหมิง...」
ฉงซานเบิกตากว้าง รูม่านตาหดวูบ ศิษย์หลานผู้นี้ดูเหมือนจะมีพลังเพิ่มขึ้นมากหลังเก็บตัวคราวนี้!
เขาพลันนึกอะไรขึ้นได้ จึงรีบไปยังห้องที่ฉินหมิงใช้เก็บตัว พอเห็นหีบสองใบว่างเปล่า กับถังอาบน้ำที่เหลือเพียงน้ำใส เขาก็เข้าใจทุกอย่างในทันที
ฉินหมิงฝึกวิชาพิษเพลิงสำเร็จแล้ว พลังฝีมือก้าวหน้าไปมาก เมืองชิงหยางแห่งนี้คงไม่มีผู้ใดเป็นคู่มือเขาได้อีก
「ไม่! ปล่อยพวกนางนะ!」
ภายในลานบ้านที่พังยับเยิน ลู่ลิ่วส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด
ร่างทั้งร่างของเขาถูกตรึงติดกับกำแพง หอกยาวสี่เล่มแทงทะลุแขนขาทั้งสี่ จนไม่อาจขยับเขยื้อนได้
มีคนค้นลานบ้านจนทั่ว แต่กลับไม่พบสิ่งใดเลย
「พี่ใหญ่ ยาวิเศษ วิชายุทธ์ ตั๋วเงิน ไม่พบอะไรเลยสักอย่าง ต้องถูกไอ้ฉินหมิงนั่นเอาติดตัวไปแน่!」
「ไอ้สารเลวนั่น ต้องเอาไปใช้ฝึกตนตอนเก็บตัวแน่ ทำให้พวกเราเสียเที่ยวเปล่า!」
ผู้นำของพวกเขาคือรองหัวหน้าแก๊งหมาป่าอำมหิตกับหัวหน้าลำดับสามของแก๊งพยัคฆ์ดำ
หลังหัวหน้าแก๊งทั้งสองถูกฉินหมิงสังหารต่อเนื่องกัน ทั้งสองแก๊งก็ร่วมมือกัน อ้างว่าจะล้างแค้นให้หัวหน้า แต่แท้จริงแล้วคิดฉวยโอกาสตอนฉินหมิงไม่อยู่ ปล้นทรัพย์สินของเขาให้หมดเกลี้ยง