บนกำแพงมีศีรษะคนหนึ่งจ้องเขาเขม็ง
หากเป็นศีรษะคนธรรมดาก็คงไม่เท่าไร ทว่าศีรษะนั้นใหญ่โตมโหฬาร ขนาดพอๆ กับโม่หิน!
ดูจากรูปร่างแล้วน่าจะเป็นเด็กชายวัยราว 5 ขวบ บนศีรษะมีผมยาวสีขาวอยู่เพียงไม่กี่เส้น ดูแล้วชวนให้รู้สึกประหลาดอยู่บ้าง
ผิวของเด็กชายซีดเผือด ดวงตาเหลือเพียงตาขาว ไร้จมูก มีเพียงปากมหึมา เมื่ออ้าปากเผยให้เห็นฟันเหล็กแหลมเรียงเป็นซี่ราวกับเลื่อย ดูดุร้ายและน่าสะพรึงกลัวยิ่ง
ขณะนี้มันกำลังจ้องเย่เหว่ยเขม็ง ศีรษะค่อยๆ ลอยขึ้นกลางอากาศ
ความหวาดกลัวอันไร้ขอบเขตแผ่คลุมเย่เหว่ยอย่างรวดเร็ว
“ผี... ผี!! ศิษย์พี่ฉิน ช่วย... ช่วยข้าด้วย!”
เสียงของเย่เหว่ยสั่นระริก ใบหน้าซีดเผือด ขาอ่อนจนก้าวไม่ออก
ปีศาจหัวโตหัวเราะคิกคัก ก่อนจะพุ่งตรงเข้าหาเย่เหว่ย
มันอ้าปากกว้าง เผยฟันเหล็กเรียงซี่ ขณะที่เย่เหว่ยจ้องมองอย่างหวาดผวา ปากของมันก็อ้ากว้างขึ้นเรื่อยๆ จนท้ายที่สุดใหญ่โตดุจหลุมดำ แล้วงับลงบนศีรษะของเย่เหว่ย
“มะ... ไม่!”
เย่เหว่ยตกใจจนทรุดก้นจ้ำเบ้าลงกับพื้น เมื่อเผชิญหน้ากับภูตผีอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ วิชาตื้นๆ ที่เขาเรียนมานั้นไม่มีประโยชน์เลยสักนิด
ขณะที่ปีศาจร้ายหัวโตใกล้จะกลืนเย่เหว่ยลงไป ในช่วงคับขัน แสงดาบสายหนึ่งพลันพุ่งเข้ามา ฉึก! ปักทะลุกลางศีรษะของปีศาจร้ายหัวโตอย่างแม่นยำ
ไออำมหิตสีดำและพลังพิษไฟอันร้อนระอุระเบิดออกจากมีดฆ่าหมูจนหมดสิ้น ปีศาจหัวโตส่งเสียงร้องโหยหวน ศีรษะทั้งหัวแฟบลงอย่างรวดเร็วราวกับลูกโป่งถูกแทง
ร่างของปีศาจร้ายหัวโตหดเล็กลงอย่างฉับพลัน มีดฆ่าหมูจึงร่วงลงตามไปด้วย เมื่อเห็นเช่นนั้น ปีศาจร้ายหัวโตก็รีบพุ่งหนีออกไป แต่สิ่งที่รอมันอยู่คือฝ่ามือพิฆาตอำมหิตดำ!
ฉงซานตบปีศาจร้ายหัวโตกลับไป ฉินหมิงมีพลังพิษไฟวนเวียนอยู่รอบฝ่ามือทั้งสอง ก่อนซัดฝ่ามือหนึ่งเข้ากลางหว่างคิ้วของมันเต็มแรง
ปัง! ปีศาจร้ายหัวโตสลายกลายเป็นเถ้าธุลีปลิวว่อน
【แต้มคุณสมบัติอิสระเพิ่มขึ้น 400 แต้ม】
“ผีตัวนี้น่าจะถูกศพดึงดูดมา ข้าจะออกไปดู เจ้ารออยู่ที่นี่”