“ตูม! ตูม! ตูม!”
ฉินหมิงพุ่งชนดะราวกับวัวเถื่อนตัวหนึ่งกลางป่าทึบยามราตรี ผู้ใดถูกเขาชนล้วนกระดูกเส้นเอ็นหักสะบั้น สิ้นใจคาที่
บางคนถูกแรงปะทะตรง ๆ ร่างทั้งร่างระเบิดออกในพริบตา กลายเป็นละอองโลหิตฟุ้งกระจายทั่วฟ้า
“คนบ้า! ฉินหมิงเสียสติไปแล้ว!!!”
ทุกคนในที่นั้นต่างหวาดกลัวจนตัวสั่นงันงก
ฉินหมิงไม่ต่างจากมังกรดึกดำบรรพ์ผู้บ้าคลั่ง ทุกแห่งที่เขาผ่าน เลือดเนื้อกระเซ็นไปทั่ว อวัยวะภายในปลิวกระจาย ศีรษะกลิ้งเกลื่อนพื้น ผู้คนไม่น้อยหน้าซีดเผือด บางคนก้มลงอาเจียน
ใบหน้าครึ่งหนึ่งของฮั่วหลานบวมเป่งราวกับหัวหมูจากการถูกตบ นางโกรธจนตัวสั่น เพิ่งเงยหน้าขึ้นก็ถูกเลือดร้อนระอุสาดใส่ทั้งร่าง แถมยังมีเครื่องในของโชคร้ายคนไหนไม่รู้ห้อยอยู่บนคอ
เพลิงโทสะเต็มอกถูกน้ำเย็นจัดสาดรดลงมาจากศีรษะจนดับวูบ หายไปไม่เหลือแม้ร่องรอย ใบหน้านางซีดขาวราวกระดาษ ราวกับถูกสูบเลือดลมออกจากร่างจนหมดสิ้น
“อย่าฆ่าข้า! ข้าผิดไปแล้ว ยินดีมอบทรัพย์สินทั้งหมดให้!”
เศรษฐีท้องถิ่นคนหนึ่งคุกเข่าลงกับพื้น ชูตั๋วเงินในอกขึ้นเหนือศีรษะ
“ฆ่าเจ้าแล้ว ตั๋วเงินก็ยังเป็นของข้าอยู่ดี! เจ้าคนโง่!”
ฉินหมิงกล่าวเสียงเย็นชา ก่อนฟาดฝ่ามือส่งศีรษะของเศรษฐีท้องถิ่นจมเข้าไปในท้อง แล้วเก็บตั๋วเงินไปด้วย
“ข้าสู้กับเจ้าให้ถึงที่สุด!”
ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหลอมผิวหนังระดับสมบูรณ์คนหนึ่งเห็นว่าขอร้องไปก็ไร้ประโยชน์ จึงรวบรวมกำลังทั้งหมด ฟันมีดใส่ท้ายทอยของฉินหมิง
ปราณมีดเย็นเยียบ บนตัวมีดมีเลือดลมไหลเวียน ยามกวัดแกว่งยังปรากฏปราณมีดวูบวาบ ที่แท้คนผู้นี้ฝึกวิชามีดมาด้วย!
ฉินหมิงเผยแววประหลาดใจวูบหนึ่ง ทว่ากลับไม่ตื่นตระหนก
แม้เขาจะอยู่ขั้นหลอมผิวหนังระดับปลาย ขอบเขตด้อยกว่าอีกฝ่าย แต่เขามีพลังวัวเถื่อนขั้นชำนาญใหญ่ และวิชามีดเชือดหมูขั้นสมบูรณ์ อีกทั้งยังมีฝ่ามือทรายเพลิงขั้นสมบูรณ์หนุนเสริม ต่อให้เป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหลอมเนื้อก็ยังต้องพ่ายแพ้ในมือเขา ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหลอมผิวหนังระดับสมบูรณ์ตัวเล็ก ๆ จะนับเป็นอะไรได้?
ฉินหมิงเปลี่ยนหมัดเป็นฝ่ามือ ฝ่ามือทั้งสองพลันแดงก่ำราวเหล็กเผา อากาศรอบข้างบิดเบี้ยวเล็กน้อย ควันขาวลอยออกมาเป็นสาย
“เคร้ง!”