“กร๊อบ... กร๊อบ... กร๊อบ...”
ศีรษะกะโหลกขาวขยับเล็กน้อย มือขวาค้ำพื้น ก่อนจะค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่ง
จากนั้นเส้นสายสีเลือดก็ทะลักออกมาจากร่างกะโหลกขาวอย่างไม่ขาดสาย เส้นเหล่านั้นไหลเลื้อยไปตามกระดูกอย่างรวดเร็ว เส้นเอ็นและเนื้อหนังค่อย ๆ ก่อกำเนิดขึ้นทีละส่วน
ราวหนึ่งก้านธูปผ่านไป “ฮั่วหลาน” ซึ่งกลายเป็นกะโหลกขาวไปแล้วกลับฟื้นคืนชีพขึ้นมาอย่างน่าเหลือเชื่อ
“ฉินหมิง! ฉินหมิง! ข้าจะฆ่าเจ้า ล้างแค้นให้ได้!”
ฮั่วหลานเบิกตาโพลง ใบหน้าบิดเบี้ยวเหี้ยมเกรียม นางคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวราวกับสัตว์ร้าย
ทันใดนั้น สีหน้าของนางกลับสงบนิ่งดังเดิม แววตาฉายความหงุดหงิดอยู่เล็กน้อย “บัดซบ! ความอาฆาตแรงกล้าเกินไป ชั่วขณะหนึ่งถึงกับข่มไว้ไม่อยู่ ดูท่าคงต้องฆ่าเจ้าหนุ่มนั่นเสียก่อน จึงจะสะกดวิญญาณแค้นได้!”
“ฆ่า! ฆ่า! ฆ่า!”
ฮั่วหลานแผดเสียงคำรามฉับพลัน แต่เพียงชั่วพริบตา สภาพเช่นนั้นก็หายวับไปราวกับไม่เคยเกิดขึ้น ราวกับทุกสิ่งเมื่อครู่เป็นเพียงภาพลวงตา
“ช่างเถิด รักษาบาดแผลก่อน รอให้อาการดีขึ้นแล้วค่อยไปฆ่าเจ้าหนุ่มนั่น ถึงตอนนั้นก็จะสะกดวิญญาณแค้นตนนี้ไว้ได้ และต่อไปมันยังจะกลายเป็นแขนขาของข้าได้อีกด้วย”
ผีสาวพึมพำกับตนเอง เมื่อเห็นแสงตะวันแรกยามรุ่งอรุณ ผีสาวก็หายลับเข้าไปในส่วนลึกของป่าทึบพร้อมกับหมอกผีอย่างรวดเร็ว
……
ถนนหลวงอำเภอชิงหยาง
ฉินหมิงนั่งอยู่เพียงลำพังบนรถม้าที่ใหญ่ที่สุด มือพลิกอ่านตำราวิชายุทธ์อยู่
【วิชายุทธ์ระดับแปด: หมัดสิงอี้ (88/100) ยังไม่สำเร็จ】
หลังได้วิชาหมัดสิงอี้มา ฉินหมิงก็ลองฝึกฝนดู จากพื้นฐานของตำราวิชายุทธ์หลายเล่มที่มีอยู่ ความคืบหน้าในการฝึกวิชานี้ของเขานับว่าไม่ช้า อีกไม่นานก็จะสำเร็จแล้ว