สวีรุ่ยรู้สึกโกรธมาก เพราะเขาถูกแทงใจดำ
ฟางเวยพูดถูก
นาฬิกาข้อมือและชุดที่เขาใส่ ไม่ใช่สิ่งที่จะซื้อได้ด้วยเงินเดือนสามสิบกว่าๆ ของเขาแน่นอน
ยังไงเสียเขาสวีรุ่ยก็เป็นถึงเจ้าหน้าที่ประจำสำนักงานเขต มีอำนาจเล็กๆ น้อยๆ อยู่บ้าง บางครั้งก็มีคนมาขอความช่วยเหลือแล้วเอาของมาฝาก แต่ตราบใดที่ไม่เกินเลย เขาก็รับไว้
แต่นังบ้าฟางเวยนั่น กลับมาโป๊ะแตกต่อหน้าต่อตา!
เรื่องนี้จะจบง่ายๆ ไม่ได้!
สวีรุ่ยคิดอยู่นานครึ่งคืน สิ่งที่เขาแสร้งทำตัวเป็นหลานชายที่ดีต่อลุงอาเหล่าและป้าอาเหล่ามาหลายปี เขาหวังอะไร? ก็หวังอู๋เส้าหลี่ไงล่ะ?!
ตอนนั้นที่อู๋เส้าหลี่แต่งงานกับฟางเวย เขายังไม่ได้ย้ายกลับมาที่เมือง
พอเขากลับมา ทุกอย่างก็สายไปเสียแล้ว แต่สวีรุ่ยก็ยังคิดถึงเธอไม่เลิก!
อู๋เส้าหลี่อ่านหนังสือออก เขียนหนังสือได้ หน้าตาก็สะสวย ถึงแม้จะคลอดลูกมาเจ็ดคน แต่พื้นฐานร่างกายยังดีอยู่
ถ้าได้เลิกกับฟางเวยไอ้หนอนการพนันนั่น แล้วดูแลตัวเองดีๆ สักระยะ เธอไม่แพ้สาวๆ ในเมืองแน่นอน
เขาสวีรุ่ยยังไงก็เป็นข้าราชการกินเงินแผ่นดิน จะไปแพ้ไอ้หนอนการพนันได้ยังไง?!
เช้าวันรุ่งขึ้น สวีรุ่ยลางานหนึ่งวัน ตรงไปที่อำเภอ
ฟางเวยไอ้จนนั่น ไปเมืองครั้งเดียว จู่ๆ ก็มีเงินซื้อเนื้อซื้อขนม? เรื่องนี้ต้องมีเงื่อนงำแน่นอน! เขาต้องสืบให้รู้เรื่อง!
...
ร้านหย่งเหอถัง