ได้ยินคำพูดที่ไร้สติของลูกสาวคนที่สาม หนุ่มสาวสามีภรรยาก็พากันหัวเราะ
"แกนี่พูดจาไร้สาระอะไรกัน"
อู๋เส้าหลี่หยิกแก้มซานยา แล้วแกล้งขู่ "พูดแบบนี้อีกที ถ้าทำผิดครั้งหน้า จะให้พี่สาวใหญ่เอาไม้กวาดตีก้นแกเลย"
"ไม่เอา!"
พอซานยาได้ยินก็ตกใจ รีบกอดขาแม่แน่น "หนูจะไม่ทำผิดอีกแล้ว! อย่าตีก้นหนูนะ! พี่สาวใหญ่ใจร้าย!"
"จะตีแกยังไงล่ะ!"
หญิงใหญ่เห็นน้องสาวคนที่สามกล้าพูดความลับต่อหน้าแม่ ก็โมโห ยกกำปั้นเล็ก ๆ ขู่
"คราวหน้าแกกวาดขยะแล้วแอบขี้เกียจอีก ฉันจะถลกกางเกงแกแล้วตีให้เข็ด! เจ็บจนจำไม่ลืมเลยทีเดียว!"
"แม่ช่วยหนูด้วย!"
ซานยาตกใจร้องเสียงหลง ปีนขึ้นไปตามขาของอู๋เส้าหลี่ "แม่ช่วยหนูด้วย! รีบช่วยหนูเร็ว!"
"เอาล่ะ ๆ อย่าซนแล้วนะ"
อู๋เส้าหลี่ตีก้นน้อย ๆ ของมันเบา ๆ แล้ววางลงกับพื้น "พวกแกไปแปรงฟันล้างหน้าแล้วก็มาทานข้าวเช้ากันได้แล้ว"
เด็กสาวทั้งหลายได้ยินว่าจะทานข้าวเช้า ก็รีบวิ่งไปแปรงฟันกันทันที
อู๋เส้าหลี่เอาข้าวต้มปลายข้าวที่เหลือจากเมื่อเช้าออกจากครัว เธออุ่นไว้ในหม้อเป็นพิเศษ
หลังจากวุ่นวายกันอยู่พักใหญ่ เด็ก ๆ ก็เริ่มหิว ต่างล้อมโต๊ะซดกันเสียงดังจ้อกแจ้ก ๆ
หญิงรองทานตามอีกหนึ่งรอบ และเพราะรีบกินเกินไป ลิ้นก็ลวก จนร้องเสียงหลง แล้วโดนพี่สาวใหญ่ตีกบาลหนึ่งที