"ที่รัก ขอเงินหน่อยสิ"
ฟางเวยยื่นมือออกมาอย่างไม่เกรงใจ พูดกับอู๋เส้าหลี่
"จะเอาเงินไปทำไม?"
อู๋เส้าหลี่กำลังช่วยหญิงสี่ซ่อมเสื้อผ้า พอได้ยินก็มองเขาอย่างสงสัย "ไม่ตกลงกันแล้วเหรอว่าเงินก้อนนี้ยังไม่แตะก่อน?"
"เมื่อคืนผมคิดดูแล้ว ยังไงก็ต้องซ่อมบ้านหลังนี้ก่อน"
ฟางเวยเดินเข้าไปกอดเธอแล้วอธิบายอย่างละเอียด
"ตอนนี้ก็สิงหาคมแล้ว อีกไม่นานก็เข้าฤดูใบไม้ร่วง พอถึงฤดูหนาว หลังคาปีกที่ผุๆ นั้นรับน้ำหนักไม่ไหวแน่ ถ้าลูกสาวผมต้องหนาวก็ไม่ดี"
ไม่รอให้อู๋เส้าหลี่ห้ามปราม เขาก็พูดต่อ
"ผมไม่ได้คิดจะซ่อมทั้งหลัง แค่อยากซ่อมหลังคาปีก แล้วก็อุดรอยแตกที่ผนังห้องหลักอีกด้านหนึ่ง"
"แล้วก็กำแพงรอบบ้านก็เตี้ยเกินไป ใครๆ ก็ปีนเข้ามาได้ ต้องก่อให้สูงขึ้นอีกหน่อย"
"วางใจได้ ลุงหลี่ฝีมือดี แล้วก็เป็นคนซื่อตรง ไม่เห็นแก่เงิน เขาไม่คิดเก็บเราแพงเกินไปหรอก"
พูดไปพูดมา มือของเขาก็เลื่อนไปที่บั้นเอวด้านหลังของอู๋เส้าหลี่โดยไม่รู้ตัว หยุดอยู่ตรงนั้นนิดหน่อย แล้วก็เลื่อนลงไปอีกเล็กน้อย
ภรรยาตัวเองหุ่นดีจริงๆ นะ!
เป็นผู้หญิงที่คลอดลูกมาแล้วเจ็ดคน เอวยังได้ทรงขนาดนี้ได้อีก นี่มันเรื่องมหัศจรรย์ชัดๆ!
"ทำอะไรน่ะ!?"
อู๋เส้าหลี่รู้สึกได้ว่ามือของฟางเวยไม่ซื่อสัตย์ รีบหน้าแดงผลักเขาออก
"กลางวันแสกๆ แบบนี้ จะพูดเรื่องจริงก็พูดเรื่องจริงสิ! ไปจับนู่นจับนี่ทำไมกัน!"