ผู้นำหมู่บ้านโจวเองก็เป็นคนมีความรู้ หลานชายของเขาก็เรียนหนังสืออยู่ที่ตำบลกันหมด ในหมู่บ้านนี้ ขอแค่มีครอบครัวไหนอยากส่งลูกไปเรียนหนังสือ เขาก็สนับสนุนเต็มที่
“ฮิฮิ ผมไม่เคยถามเรื่องนี้จริง ๆ ครับ”
ฟางเวยหัวเราะเก้อ ๆ สองครั้งแล้วพูดว่า “นอกจากเรื่องเข้าเรียนแล้ว ผมยังอยากตั้งชื่อทางการให้เด็ก ๆ ด้วย ถือโอกาสจัดการพร้อมกับตอนลงทะเบียนเลย”
“ก็เลยอยากมาถามว่า ถ้าจะไปเปลี่ยนชื่อที่สถานีตำรวจ ต้องเตรียมพิธีการอะไรบ้างครับ”
“เปลี่ยนชื่อเหรอ?”
ผู้นำหมู่บ้านโจวมองฟางเวยสองครั้ง แล้วหันไปมองเด็กหญิงตัวเล็กทั้งสองคน
หญิงใหญ่กับหญิงรองแหงนหน้าขึ้น จ้องมองเขาตาแป๋ว
ผู้นำหมู่บ้านโจวนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงคราง “อืม” ออกมาเบา ๆ
หญิงใหญ่ หญิงรอง ซานยา หญิงสี่... ชื่อของเด็กผู้หญิงในตระกูลฟาง ใครในหมู่บ้านบ้างจะไม่รู้ว่ามันเป็นมายังไง?
เมื่อก่อนเขาก็คิดว่าชื่อพวกนี้ไม่ค่อยเหมาะ แต่เรื่องในครอบครัวคนอื่น เขาไม่สะดวกจะพูดอะไร
ตอนนี้ฟางเวยเป็นฝ่ายอยากเปลี่ยนชื่อให้ลูกสาวเอง แสดงว่าไอ้หนุ่มคนนี้เริ่มมองลูกสาวพวกนี้เป็นคนจริง ๆ แล้ว
“ฟางเวย”
ผู้นำหมู่บ้านโจวสะบัดบุหรี่ในมือ เขี่ยเถ้าบุหรี่กองเล็ก ๆ ออกแล้วพูดว่า “ขั้นตอนการเปลี่ยนชื่อไม่ยุ่งยากนัก เตรียมของมาสักสองสามอย่างก็พอ”
เขานับทีละอย่างด้วยนิ้ว “ทะเบียนบ้าน หนังสือคำร้อง แล้วตอนนั้นต้องพาภรรยานายไปด้วย”