เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น
ฟางเวยก็รีบเปลี่ยนชุดเสื้อคลุมผ้าสีเทาตัวเก่งของตัวเอง แล้วแอบทาครีมบำรุงเปลือกหอยของเมียเล็กน้อย
ถ้าวันนี้ยื่นเรื่องกู้สินเชื่อสำเร็จจริง ๆ นี่จะเป็นจุดเริ่มต้นอาชีพในอนาคตของเขา ต้องแต่งตัวให้ดูดีหน่อย!
หวังว่าเส้นสายของสวีรุ่ยไอ้ห่านั่นจะใช้การได้จริง ๆ
"ฟางเวย วันนี้แกจะไปในเมืองหาสวีรุ่ยจริงเหรอ?"
อู๋เส้าหลี่กำลังเตรียมอาหารเช้า เห็นฟางเวยตื่นเต้นขนาดนั้น ก็อดเป็นห่วงไม่ได้
"ที่รัก เมื่อคืนเราตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอ?"
ฟางเวยเดินเข้าไปลูบหน้าเธอ แล้วพูดเสียงเบา "เชื่อฉันเถอะ ฉันต้องหาเงินก้อนนี้คืนมาให้ได้"
"จะไปก็ไปเถอะ"
อู๋เส้าหลี่รู้ว่าตัวเองห้ามเขาไม่ได้ ทำได้แค่พูดอย่างจนใจ "แต่ต้องสัญญากับฉันนะ ไม่ว่าจะทำอะไรต้องรอบคอบหน่อย อย่าให้ใครมาหน่อยก็ลนลาน"
"วางใจได้ ผู้ชายแกไม่ได้โง่ขนาดนั้น"
ฟางเวยเห็นเด็ก ๆ ไม่มีใครอยู่ รีบหอมแก้มเมียสุดสวยของตัวเองหนึ่งที "แกอยู่บ้านรอฉันอย่างสงบ ๆ ก็พอ"
ไม่รอให้อู๋เส้าหลี่ลงไม้ลงมือ เขาก็วืดออกไปที่ลานบ้านแล้ว
"หญิงใหญ่ เตรียมตัวเสร็จยัง? เราต้องรีบไปกันแล้ว ทางไปในเมืองไกลอยู่!"
วันนี้ไม่มีใครไปในเมืองด้วย ต้องเดินเท้าไปเท่านั้น
"มาแล้ว!"
หญิงใหญ่ตอบรับจากในห้อง แล้วเอาผ้ามาห่อกรรไกรเล่มใหญ่ของบ้าน ซุกเข้าไปในเสื้อ