เย่โจวหงหิ้วเก้าอี้พับกลับถึงบ้าน จางหลานกับเย่จือหานยังนั่งดูทีวีอยู่ในห้องนั่งเล่น
เขาเก็บเก้าอี้เข้าตู้ที่ระเบียง ล้างหน้าแปรงฟันเสร็จก็มุดเข้าไปในผ้าห่ม หยิบมือถือขึ้นมา ตั้งใจจะไถโมเมนต์สักสองสามนาทีก่อนนอน
ไข่ทาร์ทห้าคำ: “ฉู่ถิงยังเปิดแอร์กันอยู่เลย แต่พวกเราเริ่มเข้าหน้าหนาวกันแล้ว!”
เจียงยวี่: “เด็กฉู่ไว้ปิดเทอมก็ยังขยันแข่งกัน คนอื่นทำโจทย์ พวกเราฝึกเล่นสกี!”
หล่อจนม่วง: “ลาดเท้าหิมะเจียเหาโผล่มาให้เห็นเต็มไปหมด @เจียงยวี่”
หนิงจิ้งจื้อหยวน: “ลาดเท้าหิมะเจียเหาโผล่มาให้เห็นเต็มไปหมด @เจียงยวี่”
ข้อความเหมือนกันเป๊ะเลยเหรอเนี่ย?
สมเป็นเพื่อนร่วมห้องกันจริง ๆ
เย่โจวหงกดเปิดภาพเก้าช่องที่สวีชิงเหยียนโพสต์
เนินหิมะในลานสกีในร่มขาวจ้าจนแสบตา เธอห่อตัวเป็นก้อนกลม ๆ แล้วยกมือทำท่าชูสองนิ้วให้กล้อง
หลิวฉือหยางยืนบนสโนว์บอร์ด ย่อตัวต่ำ ไถผ่านผิวหิมะเป็นเส้นโค้งอย่างปราดเปรียว
เจียงยวี่นอนแผ่อยู่บนหิมะ ดันแว่นกันลมขึ้นไปบนหน้าผาก แล้วยังไม่ลืมชูนิ้วโป้งให้กล้อง
ซูชิงเยวี่ยสวมชุดสกีสีขาวทั้งตัว ดูท่าทางจะกลัวอยู่ไม่น้อย
หลินจิ้งเสวี่ยห่อตัวจนเหลือแค่ดวงตาโผล่ออกมา มือถือไม้สกี ดูราวกับเพิ่งถูกคนขุดออกมาจากกองหิมะ
โห พวกนี้วันนี้พากันไปเล่นสกีเหรอเนี่ย?!
“หึ่ง—”
ใครกันนะ แท็กฉันตอนนี้?
เย่โจวหงกดเข้าไปดูข้อความ แล้วถูกพาไปยังกลุ่มแชตเล็ก ๆ ที่มีเจ็ดคน พอเข้าไปก็พบว่าชื่อกลุ่มถูกเปลี่ยนเป็น “ไปเที่ยวกันที่ไหนดี” แล้ว
ไข่ทาร์ทห้าคำ: “@เสี่ยวยวี่ @ซงเย่ สองคนนี้ช่วงสองสามวันนี้เงียบจัง หายตัวไปพร้อมกันเลยเหรอ?”
โจวจื้อยวีตอบกลับอย่างรวดเร็ว
เสี่ยวยวี่: “สองวันนี้มือถือโดนยึด เลยได้แต่อ่านหนังสืออยู่บ้าน”
เย่โจวหงพยายามเก็บสีหน้า แต่สุดท้ายก็หลุดหัวเราะพรืดออกมา
ตอนนี้เธอยังนั่งรถกลับฉีหยุนฟู่อยู่หรือเปล่านะ?