คืนวันอาทิตย์ หลังคาบพักระหว่างเรียน หอพักห้อง 3601
ก่อนปิดไฟ พวกผู้หญิงต่างจัดข้าวของบนเตียงของตัวเอง
สวีชิงเหยียนอาบน้ำเสร็จเดินออกมา ใช้ผ้าขนหนูพันผมที่ยังหยดน้ำอยู่ พลันเหลือบไปเห็นหลินจิ้งเสวี่ยกำลังเปิดดูหนังสือเล่มหนึ่ง
เธอมองให้ชัด แล้วก็เห็นว่าเป็นอัลบั้มรูปที่ตัวเองทำขึ้นกับมือตอนเทศกาลไหว้บ๊ะจ่าง
“จิ้งเสวี่ย ทำไมเอาอัลบั้มรูปนี้มาโรงเรียนด้วยล่ะ? ข้างในมีแต่เรื่องน่าอายของเราสองคนเลยนะ”
สวีชิงเหยียนนั่งขัดสมาธิบนเตียง ยิ้มถามเธออย่างอารมณ์ดี
“ไม่มีอะไรหรอก” หลินจิ้งเสวี่ยรีบซ่อนอัลบั้มไว้ใต้หมอน “เอามา...เผื่ออยากดูก็จะได้เปิดดู”
เธอกำหมัดให้กำลังใจตัวเองอยู่ในใจ
ถึงวันเกิดครูเหยียน ฉันจะต้องมอบของขวัญที่ดีที่สุดในโลกให้เธอให้ได้
“อ้อ จริงด้วย!” สวีชิงเหยียนไม่ทันสังเกตความคิดมากมายในใจเพื่อนสนิท จึงจิ้มแก้มเธอเบา ๆ “พรุ่งนี้เที่ยงไปโรงอาหาร เธออยากกินอะไรเหรอ?”
“ฉันอยากกิน...” คำพูดที่เพื่อน ๆ เคยบอกดังก้องขึ้นในหูของหลินจิ้งเสวี่ย เธอครุ่นคิดอย่างจริงจัง “หมูราดซอสเปรี้ยวหวาน”
“หา?”
สวีชิงเหยียนส่ายหน้าเบา ๆ ราวกับกำลังสงสัยว่าตัวเองฟังผิดหรือเปล่า
ถ้าเป็นเมื่อก่อน หลินจิ้งเสวี่ยคงตอบว่า “อะไรก็ได้” หรือไม่ก็ “เธออยากกินอะไร ฉันก็กินด้วย”
“ร้านตรงช่องขายอาหารขวาสุดของโรงอาหารน่ะ”
หลินจิ้งเสวี่ยรู้สึกประหม่าเล็กน้อย น้ำเสียงค่อย ๆ เบาลง
“คราวก่อนเธอบอกว่าหวานเกินไป แต่ฉันว่า...ก็อร่อยดีนะ”
ห้อง 3601 เงียบไปเต็ม ๆ สองวินาที...
“ฮือ ๆ ๆ...ในที่สุดจิ้งเสวี่ยของฉันก็เลือกเมนูเองเป็นแล้ว!”
สวีชิงเหยียนพุ่งเข้าไปกอดแขนหลินจิ้งเสวี่ยแน่น แล้วซบคลอเคลียอยู่ข้าง ๆ