บอดี้การ์ดสิบกว่าคนกรูกันเข้ามาในห้องทำงานประธานบริษัท จับกลุ่มสามถึงห้าคนล้อมซูเหวินเฉา ซูเจี้ยนกั๋ว และเฉินจงเหอเอาไว้
จากนั้นจ้าวหย่งหรง คุณหลี่ และคุณหวังก็เดินเข้ามาด้วยท่าทีดุดัน
“ไอ้แซ่จ้าว แกจะทำอะไร?”
ซูเหวินเฉาเดือดดาล
เพียะ!
จ้าวหย่งหรงเดินตรงไปหาซูเหวินเฉา ยกมือขวาขึ้นแล้วฟาดฉาดลงบนใบหน้าอีกฝ่ายอย่างแรง พลางด่าว่า “วันนี้ฉันจะจัดการแกนี่แหละ!”
“แกกล้าตบฉันเหรอ?!”
ซูเหวินเฉาแทบคลั่ง ก่อนหน้านี้ที่บริษัทตระกูลจ้าว อย่างไรที่นั่นก็เป็นถิ่นของจ้าวหย่งหรง อีกฝ่ายลงมือตบเขา เขาจึงยอมทนไป แต่ตอนนี้อยู่ในห้องทำงานประธานบริษัทของกลุ่มบริษัทตระกูลซู ยังกล้าตบเขาอีกหรือ?
บ้าเอ๊ย ตบจนติดใจแล้วหรือไง!
ซูเหวินเฉายกหมัดขึ้นหมายจะโต้กลับ แต่บอดี้การ์ดห้าคนที่ล้อมอยู่กลับจับเขาไว้แน่นจนขยับไม่ได้
ปัง!
จ้าวหย่งหรงเตะเข้าที่ท้องของซูเหวินเฉาอย่างแรง ร่างเขาล้มคว่ำลงกับพื้นทันที อีกฝ่ายตวาดด้วยความโกรธว่า “ฉันไม่ใช่แค่กล้าตบแก ยังกล้าเตะแกด้วย! แกมันสมควรโดนสั่งสอน!”
“ถ้าไม่ใช่เพราะไอ้เด็กเวรอย่างแกแอบเล่นสกปรก ฉันจะต้องเสียมือซ้ายไปหรือไง?”
ยิ่งพูดก็ยิ่งเดือด
เขากระทืบหลังซูเหวินเฉาอีกสองครั้ง
ถ้าซูเหวินเฉาไม่แย่งโครงการจากมือซูมู่ชิว แถมยังติดต่อจ้าวหย่งหรงเป็นการส่วนตัว จ้าวหย่งหรงจะไปล่วงเกินซูมู่ชิวกับเซียวจ้านจนเรื่องไปถึงหูต้วนยี่หง ทำให้เขาต้องตัดมือซ้ายตัวเอง แล้ววิ่งไปคุกเข่าขอโทษที่ชุมชนฝูหยวนได้อย่างไร?