ต้วนยี่หงก็คือ “พี่หง” ที่จ้าวหย่งหรงและคนอื่น ๆ พูดถึง
“คุณรู้จักพี่หงด้วยเหรอ?”
“หรือว่า...”
“คุณคงไม่ใช่คนที่พี่หงพูดถึงหรอกนะ?”
ทั้งสามคนไม่ใช่คนโง่ เซียวจ้านไม่เพียงรู้จักต้วนยี่หง แต่ตอนพูดถึงอีกฝ่ายยังเรียกเขาว่า “เจ้าฮง” เห็นได้ชัดว่าไม่ได้เห็นต้วนยี่หงอยู่ในสายตาเลย
ตุบ!
ตุบ! ตุบ!
เมื่อนึกถึงคำพูดที่ต้วนยี่หงบอกไว้ทางโทรศัพท์ก่อนหน้านี้ว่า แค่คำเดียวก็ทำให้พวกเขาสิ้นเนื้อประดาตัวและครอบครัวพินาศ ทั้งสามก็รู้สึกหนังศีรษะชา ขาอ่อนแรง คุกเข่าลงต่อหน้าเซียวจ้านทันที
“พะ...พี่ใหญ่ คุณท่าน!”
“พวกเราไม่ได้ตั้งใจซ้ำเติมใครแล้วตอบตกลงเซ็นสัญญากับซูเหวินเฉาจริง ๆ เขาบังคับขู่เข็ญและล่อลวง เสนอเงื่อนไขที่พวกเราปฏิเสธไม่ได้ พวกเราถึงได้หลงผิดไปชั่วขณะ...”
“ขอคุณท่านไว้ชีวิตด้วย! ได้โปรดไว้ชีวิตพวกเราด้วย!”
ทั้งสามก้มกราบแทบไม่ลืมหูลืมตา หวาดกลัวยิ่งกว่าตอนเผชิญหน้ากับซูมู่ชิวเสียอีก ถึงอย่างไร ที่พวกเขากลัวซูมู่ชิวก็เพราะด้านหลังเธอมีผู้หนุนหลังที่น่าสะพรึงกลัว ซึ่งพวกเขาไม่อาจล่วงเกินได้
และเซียวจ้านก็คือผู้หนุนหลังของซูมู่ชิว!
ตอนนี้พวกเขาเข้าใจแล้ว
เข้าใจทุกอย่างแล้ว
ไม่น่าเล่าซูมู่ชิวถึงถูกคนในตระกูลซูกีดกันและรังแกมาตลอด แต่กลับทำอะไรไม่ได้ ได้แต่กล้ำกลืนฝืนทน ทว่าตอนนี้กลับผงาดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว มีผู้หนุนหลังที่น่าสะพรึงกลัวขึ้นมาอย่างกะทันหัน
ไม่น่าเล่าซูมู่ชิวถึงแต่งงานกับผู้ชายอย่างเซียวจ้าน