ไม่รู้ว่าภรรยาคนที่เจ็ดกับนายท่านเจ็ดคุยกันอย่างไร แต่คืนนั้นนายท่านเจ็ดก็ให้อาหวังเข็นไปยังเรือนหลัก
ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาคุยอะไรกันในเรือนหลัก แต่คุณชายใหญ่กับภรรยาคนโตที่จับตาเรื่องนี้มาตลอดกลับพอจะเดาได้ ดูท่าท่านยายคงเห็นด้วยกับความคิดของนายท่านเจ็ดแล้ว
อย่างไรเสีย สายที่พวกเขาส่งไปสืบเรื่องทางน้องชายเจ็ดก็รายงานมาว่า “นายท่านเจ็ดเดินยิ้มออกมาจากเรือนหลัก!”
สาย ๆ ของวันถัดมา ท่านยายให้คนไปเรียกทุกคนมารวมตัวกันที่เรือนหลัก เพราะมีเรื่องจะพูด
คุณชายใหญ่กับภรรยาคนโตคิดว่าท่านยายเรียกทุกคนมาเพราะเรื่องน้องชายเจ็ดเมื่อคืน จึงตื่นเต้นดีใจขึ้นมา
เพราะพวกเขาถือว่าทรัพย์สินในมือของน้องชายเจ็ดเป็นของตัวเองมานานแล้ว
ตอนนี้ยังลงมือไม่ได้ แต่พอถึงเวลาที่พวกเขาต้องออกจากเมือง ตอนที่ในเมืองกำลังวุ่นวาย ก็จะได้ฉวยโอกาสลงมือพอดี
ถึงตอนนั้น น้องชายเจ็ดตายไปแล้ว ทรัพย์สินที่ทิ้งไว้ ต่อให้มีใครคิดจะสืบ ก็จะรู้ได้อย่างไรว่าเป็นฝีมือใคร
ส่วนภรรยาคนที่เจ็ด เธอไม่ควรอยู่เซี่ยงไฮ้กับน้องชายเจ็ดหรอกหรือ
แล้วเหตุใดเธอถึงไปอยู่บนเรือได้ และจะตกลงไปในทะเลกว้างใหญ่ไร้ขอบเขตอย่างเงียบเชียบได้อย่างไร ใครจะไปรู้
ทุกคนจะรู้เพียงว่าภรรยาน้องชายเจ็ดตายพร้อมกับเขาที่เซี่ยงไฮ้
ถึงตอนนั้น ทรัพย์สินก้อนนั้นก็จะตกมาอยู่ในมือพวกเขาโดยไม่มีใครระแคะระคายไม่ใช่หรือ
คุณชายใหญ่กับภรรยาคนโตอารมณ์ดีเพราะเรื่องนี้ ภรรยาคนที่เจ็ดเองก็อารมณ์ดีเช่นกัน