“ถอยออกไป รีบถอยออกไป!” คุณชายใหญ่ตะโกนสุดเสียง
น่าเสียดายที่เขาตะโกนช้าเกินไป ผู้คนเริ่มเบียดเสียดกันราวกับคลื่นน้ำ พัดพาชายหลายคนจากตระกูลสั่วให้จำต้องเคลื่อนตามฝูงชนไป
พวกเขาเหมือนฝูงมด ทำได้เพียงตามคนส่วนใหญ่ไป ขอแค่ช้ากว่าคนอื่นเพียงก้าวเดียว ก็จะถูกฝูงชนผลักกระแทกอย่างไร้ปรานี
คุณชายใหญ่ถูกเบียดอยู่กลางฝูงชน ราวกับสัตว์ที่ถูกขัง ทำได้เพียงจำใจเดินไปข้างหน้า
ผู้คนเบียดเสียดกันแน่นขนัด ทั้งยังต่างรีบร้อนอยากขึ้นเรือชูชีพให้ได้ก่อน จึงผลักดันกันอย่างหนัก
มีคนถูกผลักล้มเป็นระยะ คนที่ล้มลงไปแล้วไม่มีโอกาสลุกขึ้นได้อีก ทำได้เพียงถูกเท้านับไม่ถ้วนเหยียบย่ำ จนกระทั่งหมดลมหายใจ!
“พี่...พี่ใหญ่...ทำแบบนี้ไม่ได้ เราจะถูกเบียดตาย!” คุณชายรองพูดอย่างยากลำบาก
เดิมทีร่างกายเขาก็ไม่ได้แข็งแรงนัก แถมยังอ้วน ไม่ใช่ความอ้วนแบบแน่นกระชับ แต่เป็นความอ้วนแบบร่างกายพร่องพลัง
คนอ้วนแบบนี้เมื่อถูกเบียดผลัก สิ่งแรกที่รู้สึกคือหายใจไม่ออก ยิ่งฝนที่ตกลงมาจากฟ้า ละอองฝนละเอียดกระทบใบหน้า ก็ยิ่งทำให้หายใจลำบาก
คุณชายรองรู้สึกว่าตนใกล้จะทนไม่ไหวแล้ว เขาอยากหลุดออกจากฝูงชนตรงหน้าอย่างยิ่ง อยากหาที่ที่ทำให้หายใจได้สะดวกสักแห่ง
แต่ตอนนี้ไม่มีใครช่วยเขาได้!
แม้แต่คุณชายใหญ่ก็ช่วยไม่ได้!
คุณชายใหญ่ได้ยินเพียงเสียงเรียกของน้องชาย ก่อนจะถูกฝูงชนพัดพาให้เดินไปข้างหน้าไม่หยุด เขาทำได้เพียงเดินต่อไปเช่นกัน!