ก่อนที่ลูกบอลจะลอยมาถึงเหนือศีรษะ เขาก็กระโดดขึ้นอย่างฉับพลัน!
การฝึกกระโดดข้ามรั้วซ้ำแล้วซ้ำเล่าในชาติก่อน ทำให้เขามีพลังระเบิดตอนออกตัวและกระโดดได้สูงเหนือกว่าคนทั่วไป
ถ้าเขาต้องการ เขาก็กระโดดได้อย่างเบาหวิวและลอยตัวอยู่กลางอากาศได้นาน
—แต่เขาไม่เคยเตะฟุตบอลมาก่อนนี่นา
ชาติก่อนเขาใช้เวลาส่วนใหญ่ฝึกกระโดดข้ามรั้วกับวิ่งระยะสั้น ความรู้เรื่องฟุตบอลของเขามีแค่จากการดูฟุตบอลโลกกับเล่นเกมเท่านั้น
เพราะงั้นตอนนี้เขาก็กระโดดขึ้นมาแล้ว ขั้นต่อไปต้องทำอะไรล่ะ? ใครช่วยบอกเขาทีได้ไหม?
【ติ๊ง— ยินดีด้วย โฮสต์เปิดใช้งานระบบซูเปอร์สตาร์ลูกหนังสำเร็จ】
หลินชื่อ: ?
ระบบ?
เป็นระบบจริงด้วย! เขากำลังจะรอดแล้วใช่ไหม!
【ระบบนี้จะช่วยให้โฮสต์กลายเป็นราชันบนสนามหญ้า และซูเปอร์สตาร์นอกสนามหญ้า】
【ขั้นเริ่มต้น: อาร์เซน่อล พลังของพวกเจ้ามาถึงแล้ว!
โปรดให้โฮสต์ช่วยอาร์เซน่อลยิงต่อเนื่องห้าประตูในเวลาที่เหลือของการแข่งขันนัดนี้ ด้วยลีลาระดับซูเปอร์สตาร์!
รางวัลเมื่อทำสำเร็จ: ห้องฝึกที่ไม่มีการไหลของเวลา (ความพยายามหล่อหลอมความยิ่งใหญ่ นอกจากช่วงที่กำลังแข่งขันซึ่งไม่สามารถใช้งานได้แล้ว คุณจะได้เพลิดเพลินกับการฝึกซ้อมแบบไม่จำกัดเวลาอย่างเต็มที่)
บทลงโทษเมื่อล้มเหลว: ระบบจะยกเลิกการผูกมัดทันที
ไม่ต้องกังวล ระบบจะมอบรางวัลมือใหม่ให้โฮสต์ เพื่อช่วยให้เปิดตัวในแชมเปียนส์ลีกได้อย่างสมบูรณ์แบบ—ลีลา... ลีลา... ลี*&……】
หลินชื่อ: ……ขอโทษนะ?
การช่วยอาร์เซน่อลยิงต่อเนื่องห้าประตูด้วยลีลาระดับซูเปอร์สตาร์หมายความว่ายังไง?
ระบบมันเพ้อฝันแบบเด็กหนุ่มเกินไป หรือเขาอ่านตัวหนังสือไม่ออกกันแน่?
อย่าคิดว่าเขาแทบไม่เคยเตะบอลแล้วจะหลอกเขาได้ เขาก็พอมีความรู้เรื่องฟุตบอลอยู่บ้าง การแข่งขันส่วนใหญ่ก็จบลงด้วยสกอร์ 1:0, 2:0 หรือ 3:0 เท่านั้น
เจอยูเวนตุส เจ้าบัลลังก์แห่งเซเรียอา ยังจะให้ยิงห้าประตูในเวลาแค่สิบกว่านาทีอีกเหรอ? ระบบนี่เห็นเขาเก่งเกินไปหรือเปล่า
ที่สำคัญกว่านั้นคือ
ตอนนี้ระบบดูเหมือนจะค้างไปแล้ว
เสียงเหมือนลมรั่ว พูดคำว่า “ลีลา” อยู่นานสองนาน สุดท้ายก็แสดงหน้าต่างรางวัลมือใหม่ออกมาได้แค่นั้น แล้วก็เงียบสนิท
หลินชื่อ: ทำไมเขารู้สึกว่าระบบนี้ดูไม่น่าเชื่อถือยังไงก็ไม่รู้?
ขณะนั้น เวลาราวกับเดินช้าลง ทุกคนเคลื่อนไหวเหมือนภาพติดขัด
【รางวัลมือใหม่: ได้รับทักษะระดับสุดยอดหนึ่งอย่างทันที
โปรดให้โฮสต์เลือกโดยเร็ว:】
【A—ปรมาจารย์ลูกโหม่ง】
【B—จ่ายทะลุช่องอย่างแม่นยำ】
【C—สัญชาตญาณหน้าปากประตู】
【D—ศิลปะการยิงระดับสุดยอด】
【……】
【K—การหยุดบอลสมบูรณ์แบบ】
ตัวเลือกยาวเหยียดให้เลือกได้ตามต้องการ
มุมปากของหลินชื่อกำลังยกขึ้นอย่างบ้าคลั่ง
เมื่อกี้เขาใจร้อนไปหน่อย ขอถอนคำพูดที่ว่าระบบไม่น่าเชื่อถือก็แล้วกัน แบบนี้จะเรียกว่าไม่น่าเชื่อถือได้ยังไง? นี่มันน่าเชื่อถือสุด ๆ!
เขาเริ่มวิเคราะห์ตัวเลือกที่ระบบให้มาทันที
ลูกบอลที่กำลังลอยมานี้เป็นลูกโด่ง เหมาะที่สุดที่จะใช้โหม่งอัดลูกบอลเข้าไปในประตูอย่างหนักหน่วง แล้วยิงประตูได้ทันที
มีทักษะลูกโหม่งระดับสุดยอด ก็เท่ากับครองความได้เปรียบกลางอากาศ
แต่ลูกโหม่งใช้แทนความสามารถในการยิงด้วยเท้าทั้งสองข้างไม่ได้ คนเราโหม่งตลอดเวลาไม่ได้ และลูกบอลก็ไม่ได้ลอยมาจากข้างบนตลอดเวลา
เพราะงั้นถ้ามองในระยะยาว ทักษะการยิงระดับสุดยอดก็เป็นตัวเลือกที่ไม่เลว
เขายังคงลังเลอยู่
แต่ไม่นานนัก เขาก็พบว่าตัวเองอาจไม่จำเป็นต้องลังเลเลย
เพราะระบบที่ไม่น่าเชื่อถือนั่นค้างแม้กระทั่งชุดของขวัญมือใหม่!
หน้าจอกะพริบถี่ ๆ จากนั้นตัวเลือกต่าง ๆ ก็เริ่มสลับเปลี่ยนอย่างบ้าคลั่ง สุ่มเด้งขึ้นมาตรงหน้าเขา
เขาเลือกอะไรไม่ได้เลย แถมดูเหมือนจะขยับตัวไม่ได้ด้วย
เขาทำได้เพียงมองตัวเลือกคัดเลือกกันเอง ก่อนที่หน้าระบบจะสุ่มเด้งไปหยุดที่ตัวเลือก K ในที่สุด
【การหยุดบอลสมบูรณ์แบบ】 ตัวอักษรสี่ตัวเปล่งประกายสีทอง ปรากฏตัวอย่างเจิดจ้า!
หลินชื่อ: ?
……เงียบงัน
เงียบงันจนสะเทือนไปถึงแก้วหู
ก็จริง การหยุดบอลเป็นเรื่องสำคัญมาก ถึงขั้นเรียกได้ว่าเป็นทักษะชั้นยอดที่จำเป็นด้วยซ้ำ
การผ่อนแรงรับบอลอย่างสมบูรณ์แบบ จะทำให้ไม่ว่าลูกบอลจะลอยมาจากทางไหน ต่อให้เป็นลูกยิงราวกับกระสุนปืนใหญ่ ก็ยังหยุดนิ่งอยู่ใต้ฝ่าเท้าและแนบติดกับเท้าได้อย่างว่าง่าย
นี่คือทักษะเทพ อีกทั้งยังเป็นทักษะที่ทำให้คนในสนามต้องร้องอุทาน
แต่เขาหยุดบอลได้แล้วก็จริง! แล้วถ้ายิงไม่เข้าเล่า?
“ฟู่————”
เวลาเริ่มไหลอีกครั้ง
ลูกบอลยังคงลอยมา และอยู่ใกล้ตรงหน้าแล้ว
ไม่มีเวลาแล้ว!
“ปึง!”
หลินชื่อใช้ศีรษะโขกบอลเบา ๆ การหยุดบอลสมบูรณ์แบบกลายเป็นธรรมชาติราวกับซึมลึกเข้าไปในกระดูก ช่วยผ่อนแรงลูกบอลอย่างนุ่มนวล
ตอนเท้าทั้งสองข้างของเขาแตะพื้น ลูกบอลก็ตกลงมาตรง ๆ และหยุดอยู่ใต้เท้าพอดี
ฉากนี้ ต่อให้นิวตันมาเห็นก็คงต้องอุทานว่าไม่เป็นวิทยาศาสตร์!
โบนุชชิที่ควรจะยืนป้องกันเขาอยู่ไกลออกไป กับบุฟฟอน นายทวารของยูเวนตุสที่เผชิญหน้าเขา ต่างก็เห็นเขากระโดดได้อย่างแม่นยำ และพากันร้องในใจว่าแย่แล้ว!
หลินชื่ออยู่ใกล้ประตูมาก แต่คนที่อยู่ใกล้ประตูยิ่งกว่าเขาคือชิรู กองหน้าของอาร์เซน่อล และคีเอลลีนี เซ็นเตอร์แบ็กของยูเวนตุสที่กำลังประกบชิรูอยู่
ลูกนี้ไม่ล้ำหน้า! และไม่มีใครประกบหลินชื่อ!
เมื่อเห็นท่าทางการใช้ศีรษะของเขา ทุกคนรวมถึงบุฟฟอนต่างคิดว่าเขากำลังจะโหม่งทำประตู
ก็ท่าทางแบบนั้น ทั้งแรงฮึดสู้สุดชีวิต จังหวะที่สมบูรณ์แบบขนาดนั้น เหมาะจะโหม่งอัดบอลเข้าประตูเสียจริง!
บุฟฟอนจึงอ่านทางล่วงหน้า แล้วพุ่งไปยังมุมประตูที่เปิดว่างอยู่
ตามปกติแล้ว ลูกยิงมักมีความเร็วสูง การเคลื่อนไหวทุกอย่างเกิดขึ้นในชั่วพริบตา
หากผู้เล่นฝ่ายรับต้องการป้องกันไม่ให้คู่แข่งทำประตู ก็ต้องอ่านทางล่วงหน้าและขยับตัวอย่างรวดเร็ว
ส่วนบุฟฟอน ผู้ได้รับการยกย่องว่าเป็นนายทวารอันดับหนึ่งของโลกมาอย่างยาวนาน ก็เป็นยอดฝีมือในหมู่ยอดฝีมือ แถมยังอ่านทางได้รวดเร็วยิ่งกว่าใคร
เพราะอย่างนั้นจึงเกิดฉากที่น่าอึดอัดขึ้น
บุฟฟอนอ่านทางอย่างรวดเร็ว แต่หลินชื่อไม่ได้ยิง
ขณะเดียวกัน คีเอลลีนี กองหลังยูเวนตุสที่เดิมเฝ้าชิรูอยู่ตรงหน้า ก็ทิ้งชิรูแล้วพุ่งเข้ามาในชั่วพริบตา
เขากระโดดขึ้นไปขวางหน้าประตูตามหลังบุฟฟอนมาติด ๆ
ผลก็คือหลินชื่อหยุดบอลเพียงครั้งเดียว แต่คู่แข่งสองคนกลับพุ่งตัวขึ้นพร้อมกัน แล้วล้มลงไปกองกับพื้น
หลินชื่อยังไม่ทันสังเกตว่ามีคนล้มอยู่สองคนไม่ไกล เขาแค่รู้สึกว่าตัวเองโชคดีมาก พอหยุดบอลแล้วเงยหน้าขึ้น ก็เห็นพื้นที่ว่างตรงหน้าประตูอยู่กว้างโข
เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อย ยื่นเท้าไปจิ้มบอล—
ลูกยิงที่แทบไม่มีเทคนิคอะไรเลยก็สำเร็จ!
เย่! เขายิงเข้าแล้ว!!
หลินชื่อยกมือทั้งสองข้างขึ้นทันที วิ่งไปยังมุมธง ทิ้งภาพแผ่นหลังที่กำลังกระโดดโลดเต้นฉลองประตูไว้ให้สองนักเตะยูเวนตุสที่นอนอยู่บนพื้น
ระดับการยั่วโมโหพุ่งเต็มหลอด!
เขามีความสุขก็จริง แต่สองคนหน้าประตูต่างพากันหัวเสียจนแทบระเบิด
โดยเฉพาะในสายตาของบุฟฟอนผู้รักษาประตู จังหวะยิงประตูนี้ช่างน่าอับอายเหลือเกิน!
นี่มันแกล้งเขาชัด ๆ!
ถ้าจะยิงก็ยิงให้มันดี ๆ หน่อยสิ ดันใช้ท่าเตะของเด็กสามขวบทำประตู! กำลังเยาะเย้ยว่าเขาถูกหลอกจนล้มอยู่หรือไง?!
โมโหจนแทบคลั่ง!
บุฟฟอนผู้สุขุมอยู่เสมอยกมือทุบพื้นหญ้าเบา ๆ พอลุกขึ้นแล้วก็เตะเสาประตูอย่างจนใจอีกที
ภาพที่ตัดกันอย่างชัดเจนคือบรรดานักเตะอาร์เซน่อลที่กรูกันไปยังข้างสนามในชั่วพริบตา
หลินชื่อเพิ่งกระโดดโลดเต้นไปได้ไม่กี่ที คลื่นสีแดงขาวของอาร์เซน่อลก็โถมเข้ามารุมล้อมเขา
“หลิน! ลูกนี้ยิงได้หล่อสุด ๆ!”
“ไอ้หนุ่ม! ฉันรู้อยู่แล้วว่านายต้องทำได้!”
“ท่าฉลองยังไม่ค่อยเท่าไรนะ หลังจบเกมฉันจะสอนให้ว่าต้องฉลองยังไง!”
เพื่อนร่วมทีมจากทั้งแนวหน้าและแนวหลังพากันเข้ามาลูบหัว ขยี้ผม และตบหลังเขาไม่หยุด
เพื่อนร่วมทีมหลายคนห้อยเกาะเขาอยู่ทั้งด้านหน้า ด้านหลัง ซ้ายและขวา
แฟนบอลบนอัฒจันทร์เห็นภาพนี้แล้วดูเหมือนเพิ่งจะได้สติกลับมา
ในวินาทีนั้น ทั้งสนามเอมิเรตส์ราวกับถูกโยนระเบิดใส่ เสียงตูมดังขึ้น แล้วแฟนบอลก็ระเบิดเสียงเฮลั่น!
“พระเจ้า!!”
“หลิน! หลิน! หลิน!!!”
“ยิงเข้าแล้ว! พระเจ้า ฉันตาฝาดไปหรือเปล่า? ยิงเข้าแล้ว!”
“เรามีหลินแล้ว! เรามีหลินแล้ว! เขาคือลูกหลานของอาร์เซน่อลเรา!”
“โอ้! เขาเพิ่งลงสนามมาแค่นาทีเดียว ลูกนี้เหลือเชื่อจริง ๆ!”
“สะใจสุด ๆ นี่แหละรัชทายาทของอาร์เซน่อลเรา!”