ภายในเรือนจิ้งเฉิน
หลินจิ้นนั่งขัดสมาธิ หยิบยารวมปราณที่เสิ่นเซียวมอบให้มาเม็ดหนึ่ง แล้วกลืนลงไปโดยไม่ลังเล
เม็ดยาละลายทันทีที่เข้าปาก กลายเป็นพลังวิญญาณอันมหาศาลและบริสุทธิ์ ไหลเวียนไปตามเส้นชีพจร ผสานกับการหล่อเลี้ยงจากศิลาวิญญาณระดับต่ำในมือ พุ่งเข้าปะทะกำแพงกั้นระหว่างช่วงกลางของขั้นหลอมลมปราณระดับห้า
เมื่อมีเคล็ดลับบำเพ็ญเพียรที่เสิ่นเซียวถ่ายทอดให้ ประสิทธิภาพในการโคจรพลังวิญญาณก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก อีกทั้งยังมียารวมปราณและศิลาวิญญาณจำนวนมหาศาลช่วยเสริม การบำเพ็ญของหลินจิ้นจึงก้าวหน้าอย่างมั่นคง
สามวันผ่านไปในพริบตา
“ตูม!”
ภายในเรือนจิ้งเฉินเกิดระลอกพลังวิญญาณแผ่วเบาขึ้น หลินจิ้นสัมผัสได้ว่าลมหายใจในกายหนักแน่นและบริสุทธิ์ยิ่งกว่าเดิม เขาสามารถทำให้การบำเพ็ญมั่นคงอยู่ในช่วงกลางของขั้นหลอมลมปราณระดับห้าได้สำเร็จ ห่างจากช่วงปลายเพียงก้าวเดียว
เขารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าพลังวิญญาณในตันเถียนเข้มข้นกว่าเดิมไม่น้อย ทั้งยังโคจรได้คล่องแคล่วขึ้น เมื่อใช้เจตจำนงกระบี่ขับเคลื่อนกระบวนท่ากระบี่ อานุภาพก็เพิ่มขึ้นอีกหลายส่วน
“หากเป็นเช่นนี้ อีกหนึ่งเดือนก็คงทะลวงขั้นหลอมลมปราณระดับหกได้ไม่ยาก” หลินจิ้นรำพึงในใจ ก่อนจะรู้สึกเสียดายขึ้นมาเล็กน้อย “น่าเสียดายที่ยารวมวิญญาณเหลือเพียงสี่เม็ด เมื่อใช้หมดแล้ว ความเร็วในการฝึกฝนคงช้าลง”
เขาสลัดความคิดออกไป นั่งขัดสมาธิบำเพ็ญต่อเพื่อหล่อหลอมขอบเขตที่เพิ่งมั่นคง ไม่เร่งร้อนก้าวหน้า
ในเวลานั้นเอง ระลอกพลังวิญญาณอันเย็นใสและมหาศาลสายหนึ่งพลันแผ่ออกมาจากส่วนลึกของจวนตระกูลเสิ่น ปกคลุมไปทั่วทั้งจวน
พลังนี้บริสุทธิ์ยิ่งนัก แฝงกลิ่นอายธาตุน้ำเข้มข้น ทั้งยังแข็งแกร่งกว่าก่อนหน้าหลายเท่า
“แม่นางชิงฉือทะลวงขั้นแล้ว!” หลินจิ้นลืมตาขึ้น พลางเข้าใจเรื่องราวในทันที
เป็นดังที่คาดไว้ ครึ่งชั่วยามต่อมา ร่างในชุดขาวก็ปรากฏขึ้นตรงปากทางเข้าเรือนจิ้งเฉิน