มังกรเพลิงทองชาดโฉบวนอยู่เหนือหลุมดำกลางแดนลับ ร่างมังกรห่อหุ้มด้วยเปลวเพลิงโหมกระหน่ำ ทุกครั้งที่มันคำราม แดนลับทั้งผืนก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ชั้นหินร่วงกราว หมอกหนาถูกไอร้อนแผดเผาจนกลายเป็นสายควันขาว ก่อนสลายหายไปไร้ร่องรอย
ดวงตาสีแดงชาดคู่นั้นประหนึ่งหยกโลหิตที่ลุกไหม้ จ้องซากตำหนักเบื้องล่างเขม็ง น้ำเสียงแฝงความเก่าแก่ผ่านกาลเวลานับพันปีและโทสะท่วมฟ้า ดังก้องไปทั่วหล้า
「ราชวงศ์ต้าเหยียน! พวกเจ้าคนกลับกลอกผิดคำสัตย์ กักขังข้ามานานนับพันปี วันนี้ยังคิดจะยืมพลังข้าเพื่อต่ออายุอีกหรือ!」
ท่ามกลางเสียงคำรามของมังกร อักขระเพลิงนับไม่ถ้วนร่วงหล่นจากร่าง เมื่อสัมผัสพื้นก็ลุกโชนเป็นเปลวไฟแผดเผา เปลี่ยนพื้นที่กลางแดนลับซึ่งเดิมก็พังพินาศอยู่แล้วให้กลายเป็นทะเลเพลิงนรกโลกันตร์
ในเขตปลอดภัยซึ่งอยู่ไม่ไกล ลู่เยี่ยยังคงยืนประสานมือไว้เบื้องหลัง ม่านพลังสีเขียวอ่อนแยกเขาออกจากไอร้อนและพลังวิญญาณคลุ้มคลั่งภายนอกอย่างสิ้นเชิง แม้เสียงคำรามของมังกรเพลิงทองชาดจะสะเทือนโสต ทว่าบนใบหน้าเขายังคงสงบนิ่ง ราวกับล่วงรู้ทุกสิ่งมาแต่แรก
เขาย่อมรู้ประวัติศาสตร์ที่ราชวงศ์จงใจปิดผนึกไว้
ปฐมบรรพชนผู้ก่อตั้งราชวงศ์ต้าเหยียน เดิมเป็นเพียงผู้บำเพ็ญอิสระคนหนึ่ง บังเอิญพบมังกรเพลิงทองชาดที่บาดเจ็บสาหัส จึงให้คำมั่นว่าจะ 「ร่วมเป็นร่วมตาย」 และอาศัยพลังต้นกำเนิดของมังกรเพลิงฝ่าทะลวงพันธนาการ ก้าวเข้าสู่ขั้นแปรเทพ จากนั้นจึงกวาดล้างทั่วสารทิศและสถาปนาราชวงศ์ต้าเหยียนขึ้นมาได้
แต่หลังราชวงศ์มั่นคงแล้ว ปฐมบรรพชนกลับผิดคำสัตย์ ร่วมมือกับยอดฝีมือจากสำนักเต๋าวางผนึก สะกดมังกรเพลิงทองชาดที่หมดประโยชน์ไว้ใต้แดนลับ และใช้โชคชะตาของราชวงศ์หล่อเลี้ยงมัน ทิ้ง 「ทางลัด」 ไว้ให้ลูกหลานรุ่นหลัง หากราชวงศ์เสื่อมถอย ก็จะสามารถอาศัยพลังมังกรเพลิงเร่งสร้างผู้บำเพ็ญขั้นสูงขึ้นมาได้โดยฝืนธรรมชาติ