หลิวเฟิงเดินไปยืนด้านหลังเขา แล้วตบไหล่เบา ๆ
เจิ้งเซี่ยนหันกลับมา ดวงตาแดงก่ำ
“หัวหน้าครับ ยัง…ยังไม่มีการตอบกลับครับ”
เสียงของเขาสั่นเครือด้วยความสิ้นหวัง
หลิวเฟิงมองจุดสีแดงโดดเดี่ยวบนหน้าจออย่างเงียบงัน
ระดับความสูงของเครื่องบินยังคงดิ้นรนอยู่ระหว่าง 9,850 ถึง 9,900 เมตร
มันยังอยู่
มันยังไม่ยอมแพ้
แล้วพวกเราจะมีสิทธิ์อะไรไปยอมแพ้?
หลิวเฟิงหยิบไมโครโฟนอีกตัวขึ้นมา แล้วกดปุ่มช่องสัญญาณสาธารณะ
เสียงของเขาส่งผ่านวิทยุ แพร่ไปทั่วน่านฟ้าภาคตะวันตกเฉียงใต้
“ลูกเรือทุกเที่ยวบินที่กำลังบินอยู่ในพื้นที่ ผมหลิวเฟิง หัวหน้าศูนย์ควบคุมจราจรกลางครับ”
“ตอนนี้ ผมต้องการความช่วยเหลือจากพวกคุณ”
“เที่ยวบิน HU7463 ของสายการบินอวิ๋นหาง ซึ่งอยู่ในน่านฟ้าใกล้พวกคุณ ส่งรหัส 7700 และขาดการติดต่อกับภาคพื้นดิน”
“ผมขอร้องให้ลูกเรือทุกเที่ยวบินใช้ความถี่ฉุกเฉินและความถี่สาธารณะ ช่วยกันเรียกพวกเขาด้วยครับ”
“บอกพวกเขาว่าเรากำลังนำทางให้ ทางวิ่งเคลียร์แล้ว สภาพอากาศเหมาะแก่การบิน และหน่วยกู้ภัยทุกหน่วยพร้อมปฏิบัติการแล้ว”
“บอกพวกเขาว่า พวกเราไม่เคยยอมแพ้!”
เสียงของหลิวเฟิงส่งผ่านคลื่นวิทยุ ไปถึงห้องนักบินของเครื่องบินทุกลำอย่างชัดเจน
“การบินแห่งชาติ 1431 รับทราบ จะเรียกทันที”
“สายการบินตะวันออก 5527 รับทราบ เราจะปฏิบัติทันที”
“สายการบินฉวนโจว 8633 รับทราบ พวกเราจะตะโกนเรียกเอง!”
“สายการบินทะเลใต้ 7998 รับทราบ!”
……
ชั่วขณะนั้น ช่องสัญญาณสาธารณะทั่วน่านฟ้าภาคตะวันตกเฉียงใต้ก็ดังระงมไปด้วยเสียงเรียกจากสายการบินต่าง ๆ ที่ดังสลับกันไม่ขาดสาย