ขณะเดียวกัน
บนพื้นดิน ณ สำนักงานควบคุมจราจรทางอากาศภาคตะวันตกเฉียงใต้
ภายในห้องบัญชาการเงียบสนิท
ทุกคนจับจ้องจุดสีแดงที่กะพริบอยู่บนจอขนาดใหญ่
“เรียกเที่ยวบิน HU7463! เรียกเที่ยวบิน HU7463! ได้ยินแล้วตอบด้วย!”
“ภาคพื้นดิน นี่คือเที่ยวบิน HU7463 พวกเราเจอ... ซ่า... เหตุฉุกเฉิน... ขอ... ซ่า...”
สัญญาณขอความช่วยเหลือที่ขาด ๆ หาย ๆ ดังมาจากวิทยุ ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยเสียงสัญญาณรบกวนแสบแก้วหู
“บ้าเอ๊ย! ติดต่อไม่ได้แล้ว!”
นักควบคุมจราจรทางอากาศทุบโต๊ะแรง ๆ
“รายงานผู้อำนวยการ! เที่ยวบิน HU7463 เบี่ยงออกจากเส้นทางแล้ว! เครื่องบินบินเข้าไปแล้ว! เข้าไปในเขตน่านฟ้าควบคุมของเขตการทัพภาคตะวันตกเฉียงใต้แล้ว!”
เจ้าหน้าที่เฝ้าระวังเรดาร์คนหนึ่งรายงานเสียงดัง
สีหน้าของผู้อำนวยการศูนย์บัญชาการย่ำแย่ลงอย่างเห็นได้ชัด
“ติดต่อแผนกควบคุมการบินของกองบัญชาการทหารอากาศเขตการทัพภาคตะวันตกเฉียงใต้ทันที! ขอให้ช่วยประสานงานจัดการ! เร็วเข้า!”
และในจังหวะนั้นเอง
เสียงอิเล็กทรอนิกส์ไร้อารมณ์ก็ดังขึ้นในสมองของเฉินเยี่ยนอย่างกะทันหัน
【ติ๊ง! ตรวจพบว่าโฮสต์กำลังเผชิญวิกฤตขั้นร้ายแรง ระบบราชาแห่งเวหาเปิดใช้งานแล้ว!】
【ภารกิจฉุกเฉิน: ช่วยเหลือเที่ยวบิน HU7463!】
เฉินเยี่ยนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
นี่มันอะไรกัน?
ภาพหลอนหรือไง?
เพราะขาดออกซิเจนบนที่สูงหรือเปล่า?
เขาไม่มีเวลาคิดให้ละเอียด และไม่มีเวลาสนใจเสียงประหลาดในหัว
เพราะปัญหาที่ใหญ่กว่ามาถึงแล้ว
“ปัง! ปัง! ปัง!”
ประตูห้องนักบินสั่นสะเทือนจากแรงกระแทกหนักหน่วงและถี่รัว!
ด้านนอกคือผู้โดยสารที่กำลังเสียสติ!
แม้การบังคับเครื่องอย่างหวาดเสียวเมื่อครู่จะช่วยดึงผู้ช่วยนักบินกลับมาจากความตายได้ แต่ก็จุดชนวนความหวาดกลัวที่ผู้โดยสารในห้องโดยสารสะสมมานานให้ปะทุออกมาอย่างสิ้นเชิง
ในสายตาของพวกเขา การดิ่งลงแล้วเชิดหัวขึ้นของเครื่องบินเมื่อครู่เป็นสัญญาณว่ามันกำลังจะตก!
สัญชาตญาณเอาชีวิตรอดทำให้พวกเขาขาดสติ เริ่มพุ่งชนประตูห้องนักบินอย่างบ้าคลั่ง หวังจะบุกเข้ามาหาทางรอดด้วยตัวเอง!
“พวกเขา... พวกเขาจะบุกเข้ามาแล้ว!”
“จบแล้ว! จบกันหมดแล้ว!”
กัปตันหมดเรี่ยวแรงไปทั้งตัว เอาแต่พร่ำพูดประโยคเดิมซ้ำ ๆ
เฉินเยี่ยนเหลือบมองเขาอย่างเย็นชา
“หุบปาก!”
“เปิดระบบประกาศ! ต่อสายไปยังห้องโดยสาร!”
กัปตันสะดุ้งเพราะเสียงตวาดของเขา แล้วก็ทำท่าจะลงมือโดยอัตโนมัติ
แต่มือของเขาสั่นราวกับคนเป็นพาร์กินสัน จนกดปุ่มเล็ก ๆ นั่นไม่ถูก
“ไร้ประโยชน์!”
เฉินเยี่ยนสบถเบา ๆ ก่อนจะยกมือซ้ายขึ้นมา เอื้อมข้ามตัวกัปตันไปกดสวิตช์ประกาศเสียงตามสายบนแผงหน้าปัดที่ซับซ้อนได้อย่างแม่นยำ
“ฉันเตือนนายแล้ว นั่งนิ่ง ๆ อย่าแตะต้องอะไรทั้งนั้น”
“ไม่อย่างนั้นคนแรกที่ฉันจะโยนออกไปก็คือนาย”
น้ำเสียงของเฉินเยี่ยนสงบนิ่ง แต่กลับทำให้กัปตันรู้สึกหนาวเยือกไปทั้งตัวในทันที
เขาไม่สงสัยเลยว่าชายหนุ่มคนนี้จะทำอย่างที่พูดจริง ๆ
เขานั่งตัวแข็งอยู่บนเก้าอี้ ไม่กล้าขยับแม้แต่น้อย
เฉินเยี่ยนสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเอ่ยเสียงเข้มใส่ไมโครโฟน
เสียงของเขาดังผ่านระบบประกาศไปทั่วห้องโดยสารอย่างชัดเจน
“ผู้โดยสารทุกท่าน โปรดเงียบ!”
“ผมคือเฉินเยี่ยน นักบินสังกัดกองบินที่ 2 แห่งกองทัพอากาศทหารปลดปล่อยฮั่ว”
เพียงประโยคเดียว
ห้องโดยสารที่เคยอื้ออึงก็เงียบลงในทันที
กองทัพอากาศฮั่ว!
ไม่ว่าเวลาไหน คำสี่คำนี้ก็มีพลังปลอบประโลมจิตใจผู้คนได้เสมอ!
เฉินเยี่ยนไม่หยุดพัก เขาพูดต่อด้วยน้ำเสียงหนักแน่นทรงพลัง
“เครื่องบินเกิดขัดข้องกะทันหัน นักบินประสบเหตุไม่คาดคิด”
“นับจากนี้ ผมจะเข้าควบคุมเครื่องบินลำนี้”
“ผมไม่สนว่าก่อนหน้านี้พวกคุณจะมีสถานะอะไร เป็นเจ้าของธุรกิจหรือผู้บริหารก็ตาม ตอนนี้พวกคุณมีสถานะเดียว คือผู้โดยสารบนเครื่องบินลำนี้”
“ชีวิตของพวกคุณอยู่ในมือผมแล้ว”
“เพราะฉะนั้น กลับไปนั่งที่เดิมอย่างเรียบร้อย แล้วคาดเข็มขัดนิรภัยให้แน่น!”
“อย่าพยายามพังประตูห้องนักบิน และอย่าสร้างความวุ่นวายอีก!”
“ไม่อย่างนั้น นั่นไม่ใช่การช่วยตัวเอง แต่เป็นการฆ่าตัวตาย!”
“เชื่อผม”
น้ำเสียงของเฉินเยี่ยนอ่อนลงเล็กน้อย
“และโปรดเชื่อมั่นในกองทัพอากาศฮั่วด้วย”
“ผมผ่านการฝึกฝนที่เข้มงวดที่สุดมาแล้ว และเคยขับเครื่องบินขับไล่ที่ซับซ้อนกว่าเครื่องลำนี้เป็นร้อยเท่า”
“ผมขอรับรองกับพวกคุณ ตราบใดที่ผมยังมีชีวิตอยู่ ผมจะพาทุกคนลงจอดอย่างปลอดภัยให้ได้”
“ตอนนี้ ทุกคนกลับไปนั่งที่!”
“ขอย้ำอีกครั้ง ทุกคนกลับไปนั่งที่!”
พูดจบ เขาก็ตัดระบบประกาศทันที
เสียงกระแทกประตูด้านนอกห้องโดยสารเงียบลงแล้ว
เฉินเยี่ยนถึงได้ผ่อนลมหายใจ ก่อนจะกลับมาทุ่มสมาธิทั้งหมดให้กับการบังคับเครื่องบิน
เขามองแผงหน้าปัด แล้วป้อนรหัสพิเศษลงในทรานสปอนเดอร์โดยไม่ลังเล
7700
รหัสนี้หมายความว่าเครื่องบินกำลังประสบเหตุฉุกเฉิน และต้องการความช่วยเหลือทุกอย่างที่ภาคพื้นดินจะจัดหาให้ได้
“เอาบัตรประจำตัวของคุณมาให้ผม” เฉินเยี่ยนสั่งกัปตัน
กัปตันยื่นมือสั่นเทาถอดบัตรพนักงานที่คล้องคอออก แล้วยื่นให้เขา
เฉินเยี่ยนกวาดตามองแวบหนึ่ง
จากนั้นเขาก็โยนบัตรพนักงานกลับลงบนแผงหน้าปัด แล้วกำคอนโทรลแน่นอีกครั้ง
ลมหนาวบาดกระดูกพัดกรูเข้ามาทางกระจกหน้าที่แตก อุณหภูมิในห้องนักบินลดต่ำกว่าศูนย์องศาแล้ว
ริมฝีปากของเฉินเยี่ยนเริ่มคล้ำม่วง แต่มือที่จับคอนโทรลยังมั่นคงดุจหินผา
……
ขณะเดียวกัน
ณ ห้องบัญชาการของสำนักงานควบคุมจราจรทางอากาศภาคตะวันตกเฉียงใต้
“รายงานผู้อำนวยการ! รหัสทรานสปอนเดอร์ของเที่ยวบิน HU7463 เปลี่ยนเป็น 7700 แล้ว!”
การปรากฏของรหัส 7700 หมายความว่านักบินบนเครื่องยังมีชีวิต และกำลังพยายามช่วยตัวเองอยู่!
“รีบเรียกเขา! ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม ต้องติดต่อเขาให้ได้!” ผู้อำนวยการแทบจะตะโกนออกมา
“เที่ยวบิน HU7463 นี่คือสำนักงานควบคุมจราจรทางอากาศภาคตะวันตกเฉียงใต้ ได้ยินแล้วตอบด้วย! ย้ำ เที่ยวบิน HU7463 ได้ยินแล้วตอบด้วย!”
นักควบคุมจราจรทางอากาศเรียกผ่านไมโครโฟนซ้ำแล้วซ้ำเล่า
“ซ่า... ซ่า...”
ในที่สุด วิทยุก็มีเสียงตอบกลับแผ่วเบาดังขึ้น
แม้จะมีเสียงสัญญาณรบกวนดังแทรกอยู่มาก แต่ก็เป็นเสียงคนจริง ๆ!
“นี่คือ... ซ่า... เที่ยวบิน HU7463...”
เสียงหนุ่มที่สงบนิ่งดังขาด ๆ หาย ๆ มา
“พวกเราเจอ... ซ่า... กระจกหน้าระเบิด... กัปตันหมดสติ... ผู้ช่วยนักบิน... สลบ...”
“โธ่เว้ย! ติดต่อได้แล้ว!” เจ้าหน้าที่เทคนิคหนุ่มคนหนึ่งตื่นเต้นจนแทบกระโดดตัวลอย
ผู้อำนวยการคว้าหูโทรศัพท์ภายในจากมือเขา กดปุ่ม แล้วตะโกนสุดเสียงว่า
“เที่ยวบิน HU7463! ผมคือผู้อำนวยการศูนย์บัญชาการสำนักงานควบคุมจราจรทางอากาศภาคตะวันตกเฉียงใต้! กรุณาแจ้งตัวตนของคุณ! กรุณาแจ้งตัวตนของคุณ!”
ปลายสายวิทยุเงียบไปหลายวินาที
“...เฉินเยี่ยน อดีตนักบินกองบินที่ 2 ของกองทัพอากาศฮั่ว”
“ผมเข้าควบคุมเครื่องบินแล้ว”
“ขอคำแนะนำจากภาคพื้นดิน และข้อมูลสนามบินสำหรับร่อนลงสนามอื่น!”
“เร็วเข้า! ตรวจสอบตัวตนของเขา!” ผู้อำนวยการได้สติทันที แล้วสั่งผู้ช่วยที่อยู่ข้าง ๆ “ติดต่อกองบัญชาการทหารอากาศเขตสงครามภาคตะวันตกเดี๋ยวนี้! ทันที!”
“รับทราบ!”
สายโทรศัพท์ถูกต่อถึงอย่างรวดเร็ว
“นี่คือสำนักงานควบคุมจราจรทางอากาศภาคตะวันตกเฉียงใต้! เรามีเหตุฉุกเฉิน! เครื่องบินโดยสาร A319 ของสายการบินฉวนโจว เที่ยวบิน HU7463 ประสบเหตุผิดปกติภายในเขตน่านฟ้าควบคุมของพวกคุณ! ขณะนี้ผู้บังคับเครื่องบินเป็นนักบินปลดประจำการที่อ้างว่าชื่อเฉินเยี่ยน สังกัดเดิมคือกองบินที่ 2! ขอให้ตรวจสอบตัวตนของบุคคลนี้ทันที!”
เจ้าหน้าที่ประสานงานจากแผนกควบคุมการบินของกองบัญชาการทหารอากาศเขตสงครามภาคตะวันตกที่ปลายสายก็งุนงงไปเหมือนกัน
นี่มันเรื่องอะไรกัน?
เครื่องบินโดยสารพลเรือนบินมาถึงฝั่งเราได้ยังไง?
แถมคนขับยังเป็นนักบินที่ปลดประจำการแล้วอีก?
ถ่ายหนังอยู่หรือไง?
“กรุณารอสักครู่! พวกเราจะตรวจสอบทันที!”
แม้จะเต็มไปด้วยความสงสัย แต่ด้วยความเป็นมืออาชีพในฐานะทหาร เขาจึงลงมือทันที
ไม่กี่นาทีต่อมา
สายโทรศัพท์ก็ติดต่อกลับมา
“ตรวจสอบเรียบร้อยแล้ว!”
“เฉินเยี่ยน อดีตนักบินมือฉมังของกองบินที่ 2 ขับเครื่องบินขับไล่ ปลดประจำการแล้ว ในประวัติระบุว่ากำลังดำเนินเรื่องเข้าทำงานกับสายการบินพลเรือน!”
“พวกคุณ... พวกคุณแน่ใจหรือว่าเขากำลังขับ A319 ลำนั้นอยู่คนเดียว?”
ผู้อำนวยการสำนักงานควบคุมจราจรทางอากาศถือโทรศัพท์ไว้ ฝ่ามือชุ่มไปด้วยเหงื่อ
“แน่นอนที่สุด!”
“ดี! รับทราบแล้ว!” น้ำเสียงที่ปลายสายพลันเคร่งขรึมอย่างยิ่ง “กรุณาติดต่อกันไว้ตลอดเวลา และรายงานความเคลื่อนไหวของเครื่องบิน! ผมจะรายงานขึ้นไปทันที! เขตการทัพจะเคลียร์เส้นทางบินทั้งหมดให้เที่ยวบิน HU7463! อากาศยานทุกลำต้องหลีกทางให้เขาโดยไม่มีเงื่อนไข!”
“นอกจากนี้ เราจะส่งเครื่องบินขับไล่สองลำไปคุ้มกันทันที!”
“รับทราบ!”
“ทุกหน่วยโปรดทราบ!”
ผู้อำนวยการหยิบโทรศัพท์ภายในขึ้นมา เสียงของเขาดังก้องไปทั่วสำนักงานควบคุมจราจรทางอากาศ
“ยืนยันสถานการณ์เที่ยวบิน HU7463 แล้ว! ผู้ควบคุมเครื่องบินคือเฉินเยี่ยน อดีตนักบินมือฉมังของกองทัพเรา!”
“เริ่มแผนฉุกเฉินระดับสูงสุดทันที!”
“แจ้งสนามบินซวงหลิวและสนามบินเทียนฝู่ให้เคลียร์ทางวิ่งทั้งหมด! หน่วยสนับสนุนภาคพื้นดินทุกหน่วย ทั้งดับเพลิง การแพทย์ และตำรวจติดอาวุธ เตรียมพร้อมประจำจุด!”
“แผนกเรดาร์ จับตาเขาไว้ให้ดี! รายงานตำแหน่งของเขาให้ผมทราบทุกวินาที!”
“ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม ต้องรักษาเครื่องบินลำนี้ไว้ให้ได้!”
“รักษาชีวิตผู้โดยสารกว่าร้อยคนบนเครื่องบินไว้ให้ได้!”