ในภาพ เครื่องบินโดยสารที่มีโลโก้สายการบินอวิ๋นหางทาสีอยู่บนลำตัว เคลื่อนตัวไปบนทางวิ่งเพียงระยะสั้น ๆ ก่อนเชิดหัวขึ้นอย่างฉับพลัน แล้วพุ่งทะยานสู่ท้องฟ้าแทบจะในแนวดิ่ง ด้วยมุมที่ชวนตะลึง
คอมเมนต์ในไลฟ์ไหลพรั่งพรูจนแทบล้น
“ให้ตายสิ! นี่เครื่องบินโดยสารหรือเครื่องบินขับไล่กันแน่?!”
“ทะยานดิ่งขึ้น! กัปตันคนนี้ปลดประจำการจากเครื่องบินขับไล่เจ-20 มาหรือไงเนี่ย?”
“ฝาโลงนิวตันแทบกดไม่อยู่แล้ว! นี่เป็นท่าทางที่เครื่องบินพลเรือนทำได้จริงเหรอ?”
“คนข้างบน ใจเย็นก่อน นี่เรียกว่าการขึ้นบินด้วยมุมเงยสูง อยู่ในขอบเขตความปลอดภัย แต่กัปตันที่กล้าบินแบบนี้ได้ ต้องเป็นเทพแน่ ๆ!”
“ผู้โดยสาร: ผมแค่อยากเดินทางไปทำงาน แต่นายกลับจะส่งผมไปยมโลกงั้นเหรอ?”
“ฮ่า ๆ ๆ ขอคำนวณพื้นที่เงามืดในใจของผู้โดยสารชั้นหนึ่งหน่อย!”
อวี้ต้าเป่าชะโงกเข้าไปดู พอเห็นก็ฟาดต้นขาตัวเองด้วยความตื่นเต้นทันที
“สุดยอดไปเลย พี่เฉิน!”
“ถ่ายออกมาเท่เกินไปแล้ว!”
“คราวนี้คุณดังไปทั่วอินเทอร์เน็ตแน่!”
สาว ๆ พนักงานต้อนรับบนเครื่องหลายคนพากันเข้ามาล้อม ดวงตาเป็นประกายราวกับมีดาวระยิบระยับ
“ว้าว กัปตันเฉิน คุณเก่งมากจริง ๆ ค่ะ!”
“ท่าทางตอนขึ้นบินนี่เท่ระเบิดเลย!”
เฉินเยี่ยนมองเครื่องบินลำคุ้นตาในคลิป มุมปากอดกระตุกขึ้นมาไม่ได้
เขาหยิบโทรศัพท์ของจงอิงขึ้นมา แล้วเลื่อนหน้าจอหนึ่งครั้ง
พอเห็นชื่อผู้โพสต์คลิป เขาก็ชะงักไปทั้งตัว
บัญชีที่โพสต์คลิปนี้มีชื่อผู้ใช้อย่างชัดเจนว่า—
“บัญชีทางการ”
“พรวด!”
ไม่รู้ว่าใครเป็นคนแรกที่กลั้นไม่ไหวจนหลุดหัวเราะออกมา
จากนั้นเสียงหัวเราะก็ดังต่อเนื่องกันเป็นทอด ๆ ราวกับแพร่เชื้อได้
“ฮ่า ๆ ๆ! บัญชีทางการลงมาเล่นเอง นี่แหละถึงตายที่สุด!”
“สนามบินเล่นอะไรของเขาเนี่ย? เอาคลิปจากหอควบคุมของตัวเองมาโพสต์ดื้อ ๆ เลยเหรอ?”
“พวกเขาบ้าไปแล้วหรือไง ไม่กลัวโดนกรมใหญ่ลงโทษเหรอ?”
“ลงโทษบ้าอะไรล่ะ! ไม่เห็นยอดวิวหรือไง หลายล้านแล้วนะ! รอบนี้พวกเขาโกยกระแสไปเต็ม ๆ!”