จางสือสือ?
คิ้วของเฉินเยี่ยนขมวดเข้าหากันทันที
ชื่อนี้เขาคุ้นหูเป็นอย่างดี
เธอเป็นหนึ่งในกัปตันหญิงเพียงไม่กี่คนของสายการบินอวิ๋นหาง ฝีมือยอดเยี่ยม ประสบการณ์โชกโชน เป็นไอดอลของนักบินรุ่นใหม่หลายคน
ที่สำคัญกว่านั้น คนในวงการต่างรู้กันว่ากัปตันจางแต่งงานแล้ว สามีของเธอเป็นนักธุรกิจชื่อดังคนหนึ่งในเมืองภูเขา ทั้งคู่รักใคร่กันดีมาโดยตลอด
ผู้อำนวยการฝ่ายตรวจตราความปลอดภัยผู้กุมอำนาจไว้ในมือ
กัปตันหญิงอาวุโสที่แต่งงานแล้ว
กับจดหมายที่ต้องแอบส่งต่อ
สมองของเฉินเยี่ยนพลันว่างเปล่า ก่อนจะเชื่อมโยงเบาะแสทั้งหมดเข้าด้วยกันในทันที
นี่เห็นเขาเป็นอะไรกันแน่?
เป็นลูกสมุนที่คอยประสานงานให้ผู้บังคับบัญชา แล้วจัดการเรื่องสกปรกที่เอาออกหน้าไม่ได้พวกนี้หรือไง?
สีหน้าของเฉินเยี่ยนเย็นชาลงทันที
เขามองซองจดหมายบนโต๊ะ แววตาเผยความรังเกียจอย่างไม่คิดปิดบัง
ความชื่นชมและความซาบซึ้งที่เพิ่งมีต่อหลิวเฉินเมื่อครู่ มลายหายไปในพริบตา
เขาถอยหลังครึ่งก้าว เว้นระยะห่างจากหลิวเฉิน
การขยับเพียงเล็กน้อยนั้นเต็มไปด้วยการปฏิเสธ
“ผู้อำนวยการหลิว”
น้ำเสียงของเฉินเยี่ยนราบเรียบ ฟังไม่ออกว่ารู้สึกอย่างไร
“กัปตันจางมีครอบครัวแล้วนะครับ”
“เรื่องแบบนี้ผมทำไม่ได้ และก็ไม่อยากเข้าไปยุ่ง”
“ถ้าคุณมีความคิดอะไรจริง ๆ ผมแนะนำให้หยุดเสียตั้งแต่ตอนนี้ครับ”
“ผม เฉินเยี่ยน อยากก้าวหน้าในหน้าที่ก็จริง แต่ยังไม่ถึงขั้นรับทำเรื่องสกปรกทุกอย่างหรอกครับ”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยทีละคำ
“ผมไม่เป็นแม่สื่อเรื่องชู้สาวหรอกครับ”
มือที่หลิวเฉินถือซองจดหมายค้างอยู่กลางอากาศ สีหน้าของเขาชวนตะลึงสุดขีด
ตอนแรกเขาตกตะลึง จากนั้นก็งุนงง ก่อนจะกลายเป็นทั้งขำทั้งพูดไม่ออก
เขาชี้หน้าเฉินเยี่ยน นิ้วสั่นระริก
“แก... ไอ้หนูนี่...”
“ในหัวแกคิดอะไรอยู่กันแน่!”
หลิวเฉินโมโหจนแทบฟาดซองจดหมายใส่หน้าเฉินเยี่ยน
“ใครให้แกมาเป็นแม่สื่อเรื่องชู้สาวกัน!”
“จางสือสือเป็นเมียฉัน! เป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย มีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้านฉัน!”