ตอนที่ 8 เดิมพันชี้ขาด คุมคังหงเหล่ยอยู่หมัด
ตอนที่บริษัทบันเทิงซิงฮั่นโทรมาเชิญ คังหงเหล่ยถึงกับมึนงงไปทั้งคน
ช่วงนี้เขาวิ่งเต้นหาทุนสร้างบทเรื่องบุกฝ่าค่ายทหารจนแทบขาลาก เรียกได้ว่าเป็น “แรงงานเร่ร่อนระดับแนวหน้า” ในวงการเลยทีเดียว
เขาตระเวนไปหาบริษัทภาพยนตร์และโทรทัศน์กับนักลงทุนรายใหญ่แทบทุกแห่ง พูดจนปากแทบเปื่อย แต่สุดท้ายกลับไม่มีใครมองบทเรื่องนี้ในแง่ดี
ไม่มีนางเอก ไม่มีเส้นเรื่องความรัก ไม่มีฉากสงครามยิ่งใหญ่ มีแต่ชีวิตประจำวันอันแสนธรรมดาในค่ายทหารกับการเติบโตของเหล่าทหาร ในสายตาของทุกคน นี่เป็นบทละครนอกกระแสที่มีแต่จะขาดทุน
เมื่อหมดหนทาง เขาจึงได้แต่ลองเสี่ยงดู ส่งบทไปยังบริษัทใหญ่เล็กทั่ววงการ โดยไม่ได้หวังว่าจะได้รับคำตอบกลับมาเลย
ใครจะคิดว่าบริษัทหน้าใหม่อย่างบริษัทบันเทิงซิงฮั่น ซึ่งเพิ่งก่อตั้งและมีทุนจดทะเบียนถึงหนึ่งพันล้านหยวน จะถูกใจบทของเขาจริง ๆ แถมยังเป็นฝ่ายเชิญให้ไปพบด้วยตัวเอง!
โอกาสดีมาอย่างกะทันหันจนคังหงเหล่ยไม่กล้ารอช้า เขาจัดการตัวเองอย่างลวก ๆ ก่อนเบียดขึ้นรถโดยสารสาธารณะ รีบรุดไปยังบริษัทบันเทิงซิงฮั่น
หลังเดินทางมาอย่างเหน็ดเหนื่อย เมื่อไปถึงห้องทำงานของบริษัท เสื้อผ้าของเขาก็มีฝุ่นจากการเดินทางติดอยู่ไม่น้อย สีหน้าเต็มไปด้วยความประหม่า
พอเห็นกู้หยานที่ยังหนุ่มมาก คังหงเหล่ยก็แอบตกใจอยู่ในใจ
เขาเคยคาดคิดไว้ว่านักลงทุนคงเป็นเจ้าของกิจการรุ่นใหญ่ในวัยกลางคน แต่ไม่เคยนึกเลยว่าคนที่กุมเงินทุนหนึ่งพันล้านหยวนและกล้าทุ่มเงินข้ามวงการมาทำธุรกิจภาพยนตร์กับโทรทัศน์จะเป็นชายหนุ่มอายุเพียงยี่สิบกว่า
แม้จะประหลาดใจ คังหงเหล่ยก็รีบก้าวเข้าไปหาแล้วกล่าวอย่างนอบน้อมว่า
“คุณกู้ สวัสดีครับ ผมคังหงเหล่ย”
“นั่งสิ”
กู้หยานกล่าวเสียงเรียบ
ชาติที่แล้วกู้หยานคลุกคลีอยู่แถวเหิงเตี้ยนมาหลายปี เป็นเพียงคนทำงานระดับล่างที่ไม่มีใครรู้จัก ได้แต่แหงนมองผู้กำกับชั้นแนวหน้าอย่างคังหงเหล่ยจากที่ไกล ๆ
แต่วันนี้ สถานการณ์กลับตาลปัตร
ผู้กำกับชื่อดังที่เคยอยู่สูงเกินเอื้อม บัดนี้กลับนั่งระมัดระวังอยู่ตรงหน้าเขา