ซ่งหลาน หัวหน้าแผนกศิลปิน หยิบสัญญาที่เตรียมไว้ล่วงหน้าออกมา พลางยิ้มกล่าวว่า:
“คุณหยาง ลองตรวจดูเงื่อนไขก่อนนะคะ ถ้าไม่มีปัญหาเซ็นชื่อแล้วสัญญาก็จะมีผลทันทีค่ะ”
“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป คุณคือศิลปินคนแรกที่เซ็นสัญญากับบริษัทบันเทิงซิงฮั่นของเรา”
หยางมี่มองสัญญาบนโต๊ะ ตรวจทานเนื้อหาอย่างละเอียดจนแน่ใจแล้วจึงเซ็นชื่อตัวเอง ก่อนเงยหน้าขึ้นเผยรอยยิ้มบาง ๆ:
“ขอบคุณค่ะ ผู้จัดการซ่ง ต่อจากนี้คงต้องรบกวนให้ช่วยดูแลด้วยนะคะ”
“เกรงใจไปแล้วค่ะ”
ซ่งหลานยิ้มพลางเก็บสัญญา ในใจก็แอบประเมินเด็กสาวตรงหน้าไปด้วย
เธอคลุกคลีอยู่ในวงการบันเทิงมาหลายปี สายตาดูคนจึงเฉียบคมจนแทบไม่มีใครเทียบ
หยางมี่เป็นนักแสดงเด็กตัวจริง เริ่มเข้าวงการตั้งแต่อายุ 4 ขวบ เคยแสดงเรื่องถังหมิงหวง และเมื่ออายุ 5 ขวบก็ร่วมแสดงในเรื่องยอดยุทธสุภาพบุรุษขอทาน ปี 2002 เธอเซ็นสัญญากับหรงซิ่นต๋า ก่อนจะมีแฟนคลับขาจรเพิ่มขึ้นไม่น้อยจากบทกัวเซียงในเรื่องมังกรหยก ทั้งพื้นฐาน หน้าตา ฝีมือการแสดง และความนิยมจากผู้ชมทั่วไป ล้วนโดดเด่น เป็นเมล็ดพันธุ์ชั้นดีทีเดียว
ยิ่งมีสายตาเฉียบคมระดับแนวหน้าของวงการอย่างหลี่เส่าหงกับหลี่เสี่ยวหวานรับรองให้ เด็กสาวคนนี้ย่อมคู่ควรแก่การทุ่มทรัพยากรของบริษัทเพื่อปั้นอย่างแน่นอน
ถึงอย่างนั้น ซ่งหลานก็อดบ่นในใจไม่ได้ว่า:
เจ้านายหนุ่มของบริษัทเป็นคนนอกวงการที่เพิ่งข้ามสายงานมาแท้ ๆ กลับยอมจ่ายเงินมหาศาลถึง 10 ล้านเพื่อคว้าตัวนักแสดงหน้าใหม่ที่ยังไม่โด่งดังมา แบบนี้ช่างใจกว้างเกินไปหน่อยแล้ว
แต่กฎในที่ทำงานคือเห็นแล้วก็ไม่พูดออกมา เรื่องในใจของเจ้านายไม่ใช่สิ่งที่พนักงานอย่างเธอจะไปคาดเดาได้
เธอดึงสติกลับมา แล้วเอ่ยเตือนว่า:
“คุณหยาง คุณกู้ฝากบอกไว้ว่าเซ็นสัญญาเสร็จแล้วให้ไปพบที่ห้องทำงาน เขามีเรื่องจะคุยด้วยค่ะ”
“ฉันพาคุณไปเองค่ะ”
“ได้ค่ะ รบกวนด้วยนะคะ”
หยางมี่พยักหน้าพลางกล่าว
เธอเดินตามซ่งหลานไปจนถึงห้องทำงานชั้นบนสุด เคาะประตูแล้วจึงเข้าไป
ห้องทำงานแห่งนี้กว้างขวาง ตกแต่งอย่างประณีตหรูหรา ไม่ด้อยไปกว่าห้องทำงานของผู้บริหารบริษัทภาพยนตร์เก่าแก่อย่างหรงซิ่นต๋าเลย
“คุณกู้คะ คุณหยางมาถึงแล้วค่ะ”
ซ่งหลานรายงาน