ยอดทหารเมืองกรุง: มังกรซ่อนกายในเมืองหนานหนิง

ตอนที่ 7 ตำรวจสาวเจียงรั่วเสวี่ย

6 นาที· 1.5K คำ

ผิวของเธอเป็นสีน้ำผึ้งอ่อน เรียบเนียนสม่ำเสมอ ราวกับเครื่องปั้นดินเผาเนื้อละเอียดที่ผ่านการขัดเกลาจากแสงแดดซ้ำแล้วซ้ำเล่า เมื่ออยู่ใต้เครื่องแบบตำรวจสีน้ำเงินเข้มจึงเปล่งประกายจาง ๆ

ผิวสีนี้ไม่ใช่ผิวขาวแต่กำเนิดที่ถูกแดดเผาจนหมองคล้ำ หากเป็นสีผิวที่ถูกแสงแดดแต้มแต่งทีละน้อยตลอดหลายปี ทั้งในสนามฝึกและระหว่างปฏิบัติหน้าที่ เผยให้เห็นสุขภาพดีและความแข็งแกร่งแบบที่มีแต่คนทำงานกลางแจ้งเท่านั้นจึงจะมี

ป้ายหมายเลขตำรวจบนอกเสื้อและเครื่องหมายยศผู้กำกับตำรวจชั้นหนึ่งบนบ่าสะท้อนประกายเย็นเยียบของโลหะใต้แสงไฟสีขาวนวล เข้ากันอย่างกลมกลืนกับบุคลิกของเธอ

ผู้กำกับตำรวจชั้นหนึ่งงั้นหรือ?

คิ้วของหลงจ้านเทียนขยับเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่เห็น ตำรวจหญิงตรงหน้าดูอายุไม่เกินยี่สิบห้าหรือยี่สิบหก ใบหน้าอ่อนเยาว์ราวกับนักศึกษาที่เพิ่งเรียนจบ แต่กลับได้ยศผู้กำกับตำรวจชั้นหนึ่งแล้วหรือ?

ในวัยนี้ ไม่ก็สร้างความดีความชอบครั้งใหญ่ ไม่ก็มีภูมิหลังไม่ธรรมดา ไม่ว่าจะเป็นอย่างไหนก็ไม่ใช่คนธรรมดา ความระแวดระวังในใจเขาเพิ่มขึ้นอีกระดับอย่างเงียบงัน ทว่าภายนอกยังคงสีหน้าแน่วนิ่งไม่หวั่นไหว เพียงกวาดตามองเธออย่างเย็นชา ก่อนจะเบือนสายตากลับมา

ที่ตามหลังตำรวจหญิงมาคือนายตำรวจชายคนหนึ่ง อายุราวยี่สิบห้าหรือยี่สิบหกปีเช่นกัน หน้าตาดูคล่องแคล่ว เขาถืออุปกรณ์บันทึกภาพและเสียงแบบพกพา รวมถึงกระเป๋าเอกสารสำหรับทำคดีไว้ในมือ

ทั้งสองเดินเข้ามาทีละคน ฝีเท้าฉับไวและเด็ดขาด ส้นรองเท้ากระทบพื้นทางเดินเป็นจังหวะสม่ำเสมอ บรรยากาศขุ่นมัวที่หลี่เจี้ยนหงกับพวกเพิ่งก่อขึ้นเมื่อครู่ พลันถูกกดทับด้วยความเย็นชาและเคร่งครัดแบบเจ้าหน้าที่ปฏิบัติงาน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป