หยางอี้พุ่งเข้าใส่ไซเรนด้านซ้ายที่ร่างกายยังสมบูรณ์ ในมือเขาไม่มีอาวุธ กระดูกหักก็ไม่รู้ตกหล่นอยู่ไหนตั้งแต่เมื่อไร
แต่นี่คือพื้นดิน อย่างอื่นอาจไม่มี แต่หินมีให้ใช้ไม่มีวันหมดแน่นอน!
เขาคว้าก้อนหินขึ้นมาถือแล้ววิ่งเข้าใส่ กลางทาง พละกำลังอัปเกรดพอดี พลังพื้นฐานแตะ 4 หน่วย บวกเพิ่มอีกก็สูงถึง 6 หน่วย!
“ฮึ ฮึ!”
ไซเรนส่งเสียงขู่ เกล็ดทั่วร่างพองฟู
นางฉลาดไม่เบา ราวกับรู้ว่าคนตรงหน้าต้านทานเสน่ห์ได้ จึงไม่ต้องเปลืองแรงขับขานบทเพลงอีก ทว่าพร้อมจะใช้กรงเล็บแหลมและเขี้ยวคมฉีกกระชากชายผู้นี้
ทว่านางไม่รู้... หากละทิ้งเวทมนตร์ มนุษย์คือจ้าวแห่งผืนดินอย่างแท้จริง ต่อให้ไม่พึ่งอาวุธร้อน ก็ไม่สั่นคลอนสถานะของมนุษย์ได้!
เพราะมนุษย์รู้จักใช้อาวุธหลากชนิดสู้รบ แถมไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายประชิดตัวด้วยซ้ำ!
หยางอี้ก็ทำเช่นนั้น ไม่สนใจมารยาทนักรบ
เห็นระยะห่างใกล้กันแล้ว เขาเขวี้ยงก้อนหินใส่ทันที กระแทกหน้าผากไซเรนเต็มแรง
หยางอี้มีพลัง 6 หน่วย เกินค่าเฉลี่ย 5 หน่วย หมัดนี้ทำให้ไซเรนซวนเซ หัวแตกเลือดไหล
เขาฉวยโอกาสคร่อมตัว คว้าหินกรวดมนก้อนใหญ่ที่หยิบมาใหม่ฟาดใส่หน้าไซเรน ไม่มีทีท่าสงสารหรือทะนุถนอมเลยสักนิด
นี่คือสัตว์ร้ายกินคนที่ซ่อนอยู่ใต้ผิวหนังงดงาม คนปกติย่อมไม่ปรานี ยิ่งเป็นหยางอี้ในสภาวะบ้าคลั่งด้วยแล้ว?