ผจญภัยสยองกลางสมุทร

ตอนที่ 18 วิถีต่อสู้ของคนบ้าคลั่ง

7 นาที· 1.6K คำ

ถ้าต้องยัดไซเรนชั้นต่ำลงในพื้นที่หนึ่งลูกบาศก์เมตร ต้องพับยังไงให้กินที่น้อยที่สุด?

ซูหน่าขี้เกียจคิด จึงเลือกทางที่ง่ายกว่า นั่นคือหั่นเป็นชิ้น ๆ!

หางปลาชิ้นหนึ่ง ตัวคนชิ้นหนึ่ง แขนกับหัวก็ถอดออกมาได้ จากนั้นค่อยจัดเรียงให้ดี ก็ไม่เปลืองพื้นที่เท่าไหร่!

ซูหน่ากำลังทำเรื่องนี้อยู่ตอนนี้

หยางอี้เดินเข้ามาถามว่า "เธอมีเชือกธรรมดาติดตัวไหม?"

"มี 15 หน่วย" ซูหน่าตอบ (หนึ่งหน่วยเท่ากับหนึ่งเมตร)

"ดีมาก!" หยางอี้ดีใจใหญ่ "เธอเอาเชือกมาให้ฉันทั้งหมด ฉันจะทำแพ เราจะได้นั่งแพข้ามทะเลบริเวณนี้ไป

ถ้าว่ายน้ำไป ระยะทางไกลเกินไป อันตรายเกินไป!"

ซูหน่าได้ยินก็หยุดมือ มองไปที่ผิวทะเล

เรือจอมนักษัตรของเธอจอดอยู่ข้างเรือเมิ่งเหยี่ยน ห่างจากฝั่งประมาณหนึ่งกิโลเมตร จะว่ายไปก็ยากจริง ๆ

"ได้!"

ซูหน่าคิดนิดหน่อยก็ตกลงตามที่หยางอี้เสนอ แล้วเอาเชือกให้เขาทั้งหมด

มาถึงตอนนี้ ความร่วมมือคือทางเลือกที่ดีที่สุด

แล้วการต่อสู้เมื่อกี้ก็ทำให้ทั้งคู่มีความไว้ใจขั้นพื้นฐานต่อกัน

หยางอี้รับเชือกมาแล้ววิ่งกลับไปที่ถ้ำ แปลงเสื้อผ้าบนศพชายเป็นผ้า แล้วคุ้ยในกองกระดูก ได้ผ้ามาทั้งหมด 5 ผืน สังเคราะห์เป็นเชือกธรรมดา 5 หน่วย

ตอนนี้เชือกก็มี 20 หน่วยแล้ว

จากนั้นก็ท่อนซุง

หยางอี้มีปืนคาบศิลา ปืนนี้อานุภาพมาก ยิงทีเดียวก็โค่นต้นไม้ไม่ใหญ่มากได้

ใช้เวลาหน่อย ยิงไปสองสามที ก็ได้ท่อนซุงพอแล้ว

แล้วใช้มีดแม่มดตกแต่งท่อนซุงให้ดี จากนั้นใช้เชือกมัดให้แน่น

แพเล็กกว้างหนึ่งเมตรก็เสร็จแล้ว!

ใช้เชือกไปทั้งหมด 13 หน่วย กับท่อนซุง 8 ท่อน

เชือกที่เหลือเอามาผูกเอวของซูหน่ากับหยางอี้

ถ้าใครตกน้ำ อีกคนจะได้ช่วยทัน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป